Monthly Archives: Φεβρουαρίου 2013

Άλλες 4 απολύσεις συναδέλφων μας έγιναν χτες στον «Ριζοσπάστη»!

Standard

Image

 

Αλήθεια μέσα σε μια σκληρή και αδυσώπητη για τον εργαζόμενο λαό, εποχή των μνημονίων, του ΔΝΤ, της άθλιας συγκυβέρνησης τριών υπαλλήλων ντόπιων και ξένων τραπεζιτών και επιχειρηματιών
 ποια απόλυση εργαζόμενου μπορεί να χαρακτηριστεί δίκαιη;
Ένα ερώτημα,  στο οποίο,  τουλάχιστον η Κ.Ε του ΚΚΕ ΘΑ ΈΠΡΕΠΕ ΝΑ ΑΠΑΝΤΆ ΣΎΣΣΩΜΗ, ΧΩΡΊΣ  ΔΕ΄ΥΤΕΡΗ ΣΚΈΨΗ,   ΤΟ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ.
Μας τα ξαναείπατε, πως ο ¨Ριζοσπάστης» είναι η εφημερίδα του κόμματος και των εργαζομένων.
Ναι. Σε αυτούς τους εργαζόμενους αλήθεια δεν συμπεριλαμβάνονται οι απολυμένοι από εσάς τους ίδιους;
Δεν λυπάμαι απλώς. Θρηνώ για όσα ορισμένοι καταπατάτε χωρίς ντροπή, χωρίς ενοχές, χωρίς συνείδηση. Και για όσους, σας το επιτρέπουν… σιωπώντας.

Χτες απολύθηκαν άλλοι 4 συνάδελφοι από τον ¨Ριζοσπάστη¨και είναι εργαζόμενοι , στις πλάτες των οποίων και αρκετών άλλων ακόμα,   χτίζεται γερά και αγωνιστικά αυτή η ιστορική εφημερίδα  εδώ και δεκαετίες.
Οι απολυμένοι εργάστηκαν με αφοσίωση στον «Ρίζο» πολλά χρόνια:
Ο Κώστας Δέτσικας, αγροτικό ρεπορτάζ, 26 χρόνια.
Ο Κυριάκος Ζηλάκος , πολιτικό ρεπορτάζ-ρεπορτάζ Εθνικής Άμυνας, 25 χρόνια.
Η Μελίνα Ζιάγκου, οικονομικό ρεπορτάζ, 20 χρόνια.
Η Χαρά Κατσούλη, αρχείο, 15 χρόνια. 
Πρόκειται για μία «σφαγή», που δεν γνωρίζουμε που και πότε θα σταματήσει!
Και επειδή πολλά μου είπαν, αυτό τον καιρό, στελέχη του κόμματος,  πως «πονούν περισσότερο οι ίδιοι για τις απολύσεις», πως «δεν υπάρχει άλλη λύση και  νοιώθουν άσχημα» και άλλα…τέτοια»,
 να θυμίσω στην κυρία βουλευτίνα του ΚΚΕ, που ζει πλουσιοπάροχα και χαρακτηρίζει δίκαιες τις απολύσεις,
 στον μεγαλοσυνδικαλιστή του κόμματος στην ΕΣΗΕΑ,
 στα επαγγελματικά στελέχη 
και σε όσους επιχειρούν να βγάλουν το άσπρο μαύρο,
 ότι «όταν χάνεις τη δουλειά σου και μένεις άνεργος , μετά απο δεκαετίες σκληρής εργασίας , όταν σε πετάνε στο δρόμο και εργαζόσουν για το ψωμί των παιδιών σου και μόνο», 
δεν έχει καμιά διαφορά, αν αυτή την τύχη στην επεφύλαξε ο Χ   σκληρός εργοδότης ή το κόμμα του λαού.

Μόνο, που στην δεύτερη περίπτωση
 νιώθεις και μια  βαθιά θλίψη,
 γιατί δεν είσουν ποτέ εχθρός!

Κάνετε τραγικά σφάλματα και όταν τα καταλάβετε, θα είναι πολύ αργά…

Πόπη Χριστοδουλίδου
μέλος του Γενικού Συμβουλίου της ΠΟΕΣΥ
μέλος της ΕΣΗΕΑ     

Peiratiko reportaz http://peiratikoreportaz.blogspot.gr/2013/02/4_28.html#more

Το σκίτσο είναι του Κώστα Κουφογιώργου για τον «Νευροσπάστη»

Advertisements

Κι άλλες απολύσεις στον «Ριζοσπάστη»

Standard

270213_neurospastis_smallΑκόμα τρεις απολύσεις  ανακοινώθηκαν πριν από λίγο στον «Ριζοσπάστη».

Από αυτές, που η κομματική γραμμή χαρακτηρίζει «δίκαιες»

Από αυτές για τις οποίες ουδείς από την Κεντρική Επιτροπή και το Πολιτικό Γραφείο έδειξε να ταράζεται. Να στενοχωριέται. Να ντρέπεται. Λες και οι εργαζόμενοι είναι αναλώσιμοι. Λες και δεν έδιναν χρόνια και χρόνια την εργατική τους δύναμη με αφοσίωση.

Τίποτα δεν ταράζει τη μακαριότητα στον γυάλινο πύργο του Περισσού, όπου επικρατεί ησυχία νεκροταφείου. Κι αυτό είναι το πιο θλιβερό από όλα. Ακόμα κι απ’ τις απολύσεις.

update:  υπήρξε, δυστυχώς και τέταρτη απόλυση.

Οι σημερινοί απολυμένοι είναι:

Μελίνα Ζιάγκου, οικονομικό ρεπορτάζ. Είκοσι χρόνια στον «Ρ»

Κώστας Δέτσικας, αγροτικό ρεπορτάζ. Είκοσι έξι χρόνια στον «Ρ»

Χαρά Κατσούλη, αρχείο. Δεκαπέντε χρόνια στον «Ρ»

Κυριάκος Ζηλάκος, πολιτικό ρεπορτάζ- ρεπορτάζ Εθνικής Αμυνας. Είκοσι πέντε χρόνια στον «Ρ»

Το σκίτσο είναι του Κώστα Κουφογιώργου

ΚΑΘΑΡΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ»

Standard
 

Η ομιλία του Κυριάκου Ζηλάκου στη σύσκεψη προσωπικού της εφημερίδας στις 18/12/2012 όπου η διεύθυνση ανακοίνωσε ότι θα προχωρήσει σε μαζικές απολύσεις:

 

 

«Σύντροφοι, για όσους το θέλουν και εκτιμούν αυτή την προσφώνηση.

 

 

 

Παίρνω θάρρος να πω τα όσα θ’ ακολουθήσουν από το δικαίωμα που μου δίνει η παρουσία μου επί περίπου 25 χρόνια στην εφημερίδα. Εχω την αίσθηση πως κληθήκαμε εδώ για να πληροφορηθούμε τη διάλυση του Ριζοσπάστη, τον αργό θάνατο του, άσχετα από το ποιό θα είναι το περιτύλιγμα και άσχετα από τις όποιες προθέσεις.

 

 

 

Επειδή το θέμα της ημερήσιας διάταξης ακούει στη λέξη απολύσεις, γιατί “μειώσεις προσωπικού” δεν ξέρω να γίνονται με άλλο τρόπο, θα ήθελα να επισημάνω τα ακόλουθα:

 

 

 

Δεν υπάρχουν καλές και κακές απολύσεις. Ο μισθός του εργαζόμενου είναι ιερό πράγμα γιατί αφορά το ψωμί του και όχι το παντεσπάνι του, όπως έλεγε και ο αείμνηστος Νίκος Καραντινός. Υπό την έννοια αυτή, ο διαχωρισμός κομματικοί ή μη κομματικοί μισθοί δεν υφίσταται. Οπως επίσης δεν υφίσταται και η έννοια της «εθελοντικής εργασίας» έτσι όπως προβάλλεται ως πλήρης απασχόληση, ενώ είναι άλλο πράγμα η εθελοντική προσφορά.

 

 

 

Ερχόμαστε λοιπόν εδώ, μετά από 5 μήνες παύσης πληρωμών για να μάθουμε σε ποιόν έπεσε ο κλήρος, “να δούμε ποιός θα φαγωθεί”, ώστε το “μικρό καράβι” που, για κάποιους, “είναι αταξίδευτο” να μη βουλιάξει. Το διάστημα αυτό υπήρξε πλήρης απαξίωση του ανθρώπινου δυναμικού της εφημερίδας και υποτίμηση αυτονόητων πραγμάτων, όπως η ανάγκη της επιβίωσης. Αυτό κανέναν δεν τιμά.

 

 

 

Μάλιστα αναπτύχθηκαν και “θεωρίες” όπως αυτή η ανιστόριτη, για να μην πω τίποτα άλλο, ότι οι εργαζόμενοι στον Ριζοσπάστη, όπως και συνολικά στον κομματικό μηχανισμό, θα πρέπει να υποφέρουν όπως και οι άλλοι εργαζόμενοι, λες και τα προβλήματα αποτελούν επιλογή για ασκήσεις σωματικής και ψυχικής βελτίωσης. Πρόκειται για θέμα πολιτικής και ηθικής τάξης που ωστόσο δεν χρειάζεται να πω περισσότερα.

 

 

 

Εγώ προσωπικά βρίσκομαι στην εφημερίδα από το Σεπτέμβρη του 1988. Αποτέλεσε επιλογή μου, μετά από διάφορα γεγονότα της περιόδου 1989-1991, να έχω μόνο επεγγαλματική σχέση με τον Ριζοσπάστη και όχι σχέση κομματικού μέλους, ωστόσο η πολιτική σχέση με το Κόμμα παρέμεινε σταθερή. Πιστεύω ότι η συνύπαρξη επαγγελματικής και κομματικής ιδιότητας μπορεί να οδηγήσει σε στρεβλώσεις και σε άλλες καταστάσεις. Συνεπώς δεν έχω, στο βαθμό που έχουν τα κομματικά στελέχη ευθύνη γιατί τα πράγματα έφθασαν ως εδώ. Βέβαια, ευθύνες υπάρχουν και όσο ψηλότερα τόσο μεγαλύτερες.

 

 

 

Εχω άποψη για την όλη κατάσταση, είναι προσωπική και δεν θεωρώ ότι είναι αλάνθαστη: Η καπιταλιστική κρίση δεν ήρθε σαν κεραυνός εν αιθρία. Δεν μπορεί να την επικαλούμαστε για να καλύπτουμε δικές μας αδυναμίες. Υπάρχουν ευθύνες γιατί ο Ριζοσπάστης έφθασε εδώ που περιγράφεται. Εγώ πάντως βλέπω, όπως και όλοι μας, ότι τα οικονομικά του είναι νοικυρεμένα, η κυκλοφορία του είναι σταθερή ενώ με το ξέσπασμα της κρίσης ανέβασε σημαντικά και την τιμή και συνεπώς τα έσοδά του.

 

 

 

Σημειώνω το γεγονός ότι ποτέ κανένας ποτέ δεν μας κάλεσε, για να μας πει ότι υπάρχει πρόβλημα στην έκδοση της εφημερίδας, υπάρχει πρόβλημα με το προσωπικό της. Αντίθετα, οι όποιες κατά καιρούς αποσπασματικές ενημερώσεις στην εφημερίδα αλλά και κομματικά ντοκουμέντα έλεγαν γενικά πως “πάμε καλά και μπορούμε να πάμε καλύτερα”. Εκτιμώ ότι δεν υπάρχει πλεονάζον προσωπικό στον Ριζοσπάστη, εάν θέλουμε να είναι μια εφημερίδα αξιώσεων που να ανταποκρίνεται στο ρόλο της. Υπάρχει έλλειμμα στην αξιοποίηση του προσωπικού το οποίο εν συνεχεία εμφανίζεται ως πλεονάζον.

 

 

 

Οσο για την οικονομική διάσταση: Τα πράγματα είναι απλή αριθμητική. Με βάση τις εισπράξεις από την κυκλοφορία και αφαιρώντας το 25% του πρακτορείου διακίνησης, ο Ριζοσπάστης έχει γύρω στις 300 χιλιάδες ευρώ έσοδα το μήνα. Υπερκαλύπτει τη μισθοδοσία του προσωπικού όπως αυτή είναι σήμερα. Συνεπώς η πεντάμηνη καθυστέρηση στις πληρωμές δεν έχει τη βάση της στην έλλειψη χρημάτων, καθώς θα μπορούσαν να γίνονται κάποιες καταβολές.

 

 

 

Από κει και πέρα υπάρχουν τα έξοδο για αγορά χαρτιού και εκτύπωση. Είναι το κόστος που πρέπει να επωμιστεί το Κόμμα σαν αντάλλαγμα σε ό,τι του προσφέρει ο Ριζοσπάστης. Εξάλλου, στο βαθμό που η εφημερίδα βγαίνει στην Τυποεκδοτική τα έξοδα αυτά είναι μόνο λογιστικά. Και μην ξεχνάμε, η Τυποεκδοτική φτιάχτηκε για να βγαίνει ο Ριζοσπάστης με χαμηλό κόστος.

 

 

 

Κλείνοντας, κάνω έκκληση για αναστολή οποιασδήποτε απόφασης περί απολύσεων, εκτός αν κάποιος θέλει να φύγει. Προτείνω επανεξέταση της όλης κατάστασης μέσα στα πλαίσια της λειτουργίας που πρέπει να έχει ο Ριζοσπάστης. Σε αντίθετη περίπτωση αναιρείται ο ρόλος και ο χαρακτήρας της εφημερίδας και ακυρώνεται η σχέση που έχει με το προσωπικό της.

 

 

 

Εσχατη παράκληση και απαίτηση:

 

Εάν τελικά προχωρήσει το σχέδιο περί απλύσεων θα πρέπει να υπάρχει άμεση ενημέρωση, έστω και σε προσωπικό επίπεδο, όλων των υπό απόλυση ακόμα και αν είναι στο δεύτερο, το τρίτο ή το έκτο κύμα απολύσεων. Δεν πρέπει να οδηγηθούμε σε καταστάσεις ομηρείας και κανιβαλισμού.

 

 

 

Αγαπητοί σύντροφοι, δεν πρέπει να μας πάρει το ποτάμι της καπιταλιστικής κρίσης αλλά να αλλάξουμε εμείς το ρου της ιστορίας».

«Είναι δίκαιες οι απολύσεις στο «Ριζοσπάστη»; Απάντηση: Ναι.»

Standard

Χάνος είναι στην πραγματικότητα το λαβράκι που νόμιζαν πως έβγαλαν οι δημοσιογράφοι της «Αυγής» όταν δημοσίευσαν στη σελίδα 11 της εφημερίδας ρεπορτάζ με τίτλο «Εκτός γραμμής η Λιάνα Κανέλλη;», το οποίο στη συνέχεια αναπαρήγαγαν «ΤΑ ΝΕΑ online» και τα υπόλοιπα ειδησεογραφικά σάιτ. Γιατί η «Αυγή» και τα άλλα ΜΜΕ θριαμβολογούν ότι η Λ. Κανέλλη διαφοροποιείται από το ΚΚΕ σχετικά με τη μείωση προσωπικού στον «Ριζοσπάστη» και θέτει θέμα ηγεσίας του ΚΚΕ, ενώ η πραγματικότητα τους διαψεύδει.

Παραθέτουμε απομαγνητοφωνημένες τις δηλώσεις της Λ. Κανέλλη στην εκπομπή «Επτά» στην κρατική τηλεόραση και αφήνουμε στον αναγνώστη να βγάλει ο ίδιος συμπεράσματα για το τι είπε η Λ. Κανέλλη και ποιοι μετατρέπουν τη δική τους επιθυμία σε υποτιθέμενα ρεπορτάζ.

Η «Αυγή» και οι υπόλοιποι φωστήρες της δημοσιογραφίας λένε ότι η Λ. Κανέλλη είπε πως «δίκαιη απόλυση δεν υπάρχει πουθενά».

Ολόκληρη η τοποθέτηση της Λ. Κανέλλη για το συγκεκριμένο θέμα έχει ως εξής: 

«Είναι δίκαιες οι απολύσεις στο «Ριζοσπάστη»; Απάντηση: Ναι.» Και συνεχίζει σχολιάζοντας: «Οι απολύσεις στο «Ριζοσπάστη» δεν είναι σαν τις απολύσεις στα υπόλοιπα αστικά μέσα. Είναι εντελώς διαφορετικές γιατί είναι εντελώς διαφορετικό το μέσο και εντελώς διαφορετική η στάση των εργαζομένων. Δίκαιη απόλυση δεν υπάρχει, ρε παιδιά, πουθενά. Και έτσι όπως είναι διατυπωμένη η ερώτηση είναι σα να βάζει κάποιος το δίκαιο που βάλατε, είναι αυτό το οποίο σε υποχρεώνει μέσα σε ένα ναι και σε ένα όχι να πρέπει να δώσεις την εξήγηση που δίνω εγώ. Δίκαιη απόλυση δεν υπάρχει για κανέναν, πουθενά». Μάλιστα, όταν η δημοσιογράφος λέει ότι «όμως οι εργαζόμενοι έχουν προσφύγει στην Ένωση Συντακτών», η Λ. Κανέλλη απαντάει: «Όχι όλοι και με διαφορετικό τρόπο. Βρίσκονται σε εξαιρετικά δύσκολη θέση όπως ένα εκατομμύριο, δύο εκατομμύρια, τρία εκατομμύρια εργαζόμενοι στην Ελλάδα. Αλλά δεν είναι το ΚΚΕ Βατικανό του αστικού καπιταλιστικού συστήματος έτσι ώστε να λειτουργεί κομμουνιστικά ως Βατικανό με την Αλέκα ως Πάπα».

Παρακάτω, η «Αυγή» και τα υπόλοιπα πανομοιότυπα ρεπορτάζ ανακαλύπτουν ότι η Λ. Κανέλλη θέτει θέμα ηγεσίας στο ΚΚΕ. Παραθέτουμε ολόκληρο το διάλογο της Λ. Κανέλλη με τις δημοσιογράφους:

Ερώτηση: Απαντήσατε ότι χρειάζεται ανανέωση η ηγεσία του Κομμουνιστικού Κόμματος.

Λ. Κανέλλη: «Την απαιτεί το ίδιο το Κόμμα. Φαίνεται από τις θέσεις, φαίνεται από το συνέδριο, τη θέλει, την παλεύει. Δεν είναι όμως οι αλλαγές ζήτημα προσώπων στο ΚΚΕ».

Ερ.: Αναφερόμαστε σε πρόσωπα;

Λ. Κανέλλη: «Πιθανόν ναι, πιθανόν όχι. Είναι βαθύς ο διάλογος και έχει και χρόνο μπροστά ακόμα για να το δούμε. Ανανέωση θα γίνει δηλαδή κι αν μείνει και η Αλέκα στη θέση της. Αυτό προσπαθώ να σας εξηγήσω».

Ερ.: Αλλά υπάρχει η πιθανότητα να γίνει ανανέωση και στα πρόσωπα.

Λ. Κανέλλη: «Αλλά υπάρχει η πιθανότητα να γίνει και στα πρόσωπα. Ούτως ή άλλως η ΚΟ και η ΚΕ στα τελευταία συνέδρια έχει αλλαγές πολύ μεγάλες αριθμητικά. Τις οποίες όμως δεν παρακολουθεί ο κόσμος».

Άνθρακες ο θησαυρός, λοιπόν, για την «Αυγή» και τους λοιπούς δημοσιογράφους που αλλοιώνουν τοποθετήσεις έτσι ώστε να πλασάρουν στον αναγνώστη ένα θέμα που φαίνεται ότι «πουλάει». Την επόμενη φορά που θα αποφασίσουν να ασχοληθούν με το ΚΚΕ ας προσέξουν, γιατί εκτίθενται εξαιτίας της φόρας που παίρνουν για να πλειοδοτήσουν σε επιθέσεις κατά του ΚΚΕ, ενώ δεν μπορούν να το αντιμετωπίσουν ιδεολογικοπολιτικά, γι’ αυτό και επιδίδονται σε μπαρούφες, διαστρεβλώσεις και προβοκάτσιες.

902 http://www.902.gr/eidisi/apopseissholia/10462/me-parapoiiseis-epiheiroyn-na-htypisoyn-kke

Να, λοιπόν, που ακούσαμε από τα χείλη βουλευτίνας του ΚΚΕ ότι υπάρχουν και δίκαιες απολύσεις. Να που καταλάβαμε ότι αυτό υιοθετεί και ο 902, που φιλοξενεί το ανωτέρω άρθρο- το οποίο αυτολεξεί αντιγράψαμε. Η κ. βουλευτής είναι εντός κομματικής γραμμής, λοιπόν. Αυτή είναι, ακριβώς η κομματική γραμμή: «Είναι δίκαιες οι απολύσεις στο «Ριζοσπάστη»; Απάντηση: Ναι.»

Υπογραφή; (μα ούτε ο) Στάλιν!!!

 

 

 

Από την Πόλη έρχομαι και στην κορφή… Κανέλλη

Standard

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

 «ΕΠΤΑ»

με τη Βάλια Πετούρη και την Άννα Παπασωτηρίου

ΕΡΤ

 

 Image

«Δίκαιη απόλυση δεν υπάρχει πουθενά», δήλωσε η βουλευτής του ΚΚΕ κυρία Λιάνα Κανέλλη στην χθεσινή (Κυριακή 24 Φεβρουαρίου) εκπομπή, αναφερόμενη στις απολύσεις που έχουν γίνει στον Ριζοσπάστη. «Οι απολύσεις στο Ριζοσπάστη είναι διαφορετικές από τις άλλες, γιατί το ΚΚΕ δεν είναι Βατικανό του αστικού καπιταλιστικού συστήματος και η Αλέκα δεν είναι ο Πάπας» είπε χαρακτηριστικά η κυρία Κανέλλη, επισημαίνοντας όμως ότι, όπως και τόσα εκατομμύρια άνθρωποι και οι απολυμένοι του Ριζοσπάστη βρίσκονται σε δύσκολη θέση.

 Απαντώντας σε σχετική ερώτηση των παρουσιαστριών Βάλιας Πετούρη και Άννας Παπασωτηρίου, η κυρία Κανέλλη υποστήριξε ότι το ΚΚΕ χρειάζεται ανανέωση: «Το ίδιο το κόμμα απαιτεί ανανέωση ηγεσίας. Όμως οι αλλαγές δεν είναι ζήτημα προσώπων» ξεκαθάρισε.

Στην ερώτηση γιατί δεν συνεργάζεται το κόμμα της με το ΣΥΡΙΖΑ απάντησε ότι δεν θα υπέκυπτε στην λογική του «μη χείρον, βέλτιστον».

 Το σκίτσο ανήκει στον Κώστα Κουφογιώργο

Οι εξελίξεις στον Ριζοσπάστη και άλλα τινά

Standard

Image

 

Οι εξελίξεις στον Ριζοσπάστη με τις μαζικές απολύσεις δημοσιογράφων και άλλων εργαζομένων δεν είναι ούτε ένα μεμονωμένο γεγονός, ούτε κεραυνός εν αιθρία. Είναι ο κρίκος μιας αλυσίδας γεγονότων που προηγήθηκαν και που κανείς δεν ξέρει πότε θα σταματήσουν. Στην αρχή ήταν οι απολύσεις στην ΤΥΠΟΕΚΔΟΤΙΚΗ, ακολούθησαν οι απολύσεις στον 902, στη συνέχεια υπήρξαν απολύσεις εργαζομένων στο μηχανισμό του Κόμματος και τώρα ήρθαν οι απολύσεις στην κομματική εφημερίδα.

Όλα αυτά μαρτυρούν ότι το ΚΚΕ, σταθερά από την έναρξη της κρίσης, οδεύει προς την οικονομική χρεοκοπία -αν αυτή δεν έχει ήδη συντελεστεί. Αλλά, ποτέ για ένα κομμουνιστικό κόμμα η οικονομική χρεοκοπία ή η οικονομική αδυναμία δεν είναι ένα οικονομικό γεγονός. Αν ήταν οικονομικό γεγονός, δεν θα μιλούσαμε για κόμμα. Θα μιλούσαμε για εταιρεία. Αλλά, το ΚΚΕ δεν είναι εταιρεία.

Πρόκειται για ένα βαθύτατα πολιτικό γεγονός που τραυματίζει το ΚΚΕ ηθικά και πολιτικά. Όσο κι αν η καθοδήγηση του κόμματος θέλει να αποφύγει μια ουσιαστική συζήτηση πάνω στο θέμα, αυτό υπάρχει για να υπογραμμίζει τις ευθύνες της. Και υπάρχει γιατί, κυρίως, η ίδια το δημιούργησε. Με τις πράξεις της, με τα λάθη της, με τις αστοχίες της, με την κακοδιαχείρισή της κομματικής περιουσίας, με την καταστροφή του ζωντανού κεφαλαίου του κόμματος: την καταστροφή δηλαδή αξιόλογου ανθρώπινου δυναμικού που διαμορφώθηκε και πήρε αξία με δουλειά δεκαετιών και τώρα πετιέται στο δρόμο, με τρόπο που αποτελεί την δυσφήμηση κομμουνιστικών αξιών και αρχών. Έναν καλό δημοσιογράφο, για παράδειγμα, δεν τον φτιάχνεις από την μια μέρα στην άλλη. Κι όταν τον έχεις και τον απολύεις αυτό σημαίνει καταστροφή ζωντανής κομματικής περιουσίας, καταστροφή πολύτιμων κομματικών δυνάμεων που δύσκολα ξαναδημιουργούνται.

Το κόμμα χάνει καθημερινά την αξιοπιστία του ως κόμμα των εργατών. Χάνει την έξωθεν καλή μαρτυρία που οι προηγούμενες γενιές δημιούργησαν με τη δράση τους, με το αίμα τους, με το επαναστατικό ήθος τους.

Κι αυτό επειδή, ένα εργατικό κόμμα που βγάζει στην ανεργία τους δικούς του ανθρώπους, χωρίς προηγουμένως να έχει συζητήσει και να έχει εξαντλήσει μαζί τους κάθε δυνατότητα για αποφυγή αυτής της εξέλιξης δεν μπορεί να γίνει πιστευτό ότι υπερασπίζεται τους άλλους εργαζόμενους. Ένα κόμμα που εφαρμόζει το μνημόνιο για να απολύσει δεν μπορεί να πείσει ότι είναι εναντίον της πολιτικής των μνημονίων, δηλαδή της πιο άγριας καπιταλιστικής μεθόδου για την αντιμετώπιση της κρίσης.

Σε τελευταία ανάλυση, ένα κόμμα εργατικό, που υπερηφανεύεται ότι προέβλεψε την καπιταλιστική κρίση, είναι αδύνατο να δώσει πειστική απάντηση στα παρακάτω ερωτήματα: γιατί δεν προέβλεψε και την δική του οικονομική κρίση; Γιατί δεν πήρε έγκαιρα τα μέτρα που χρειάζονταν ώστε να μην φτάσει στο σημερινό οικονομικό αδιέξοδο; Η κομματική ηγεσία που κομπορρημονεί ότι προέβλεψε δικαιολογεί τα όσα κάνει σήμερα με το επιχείρημα ότι η κρίση δεν θα άφηνε αλώβητο το ΚΚΕ. Εντάξει, αλλά αυτό τι σημαίνει; Σημαίνει μήπως ότι η κρίση θα προκαλούσε, οπωσδήποτε, στο κόμμα την σημερινή ζημιά; Αυτό είναι σοφιστεία. Κι αντί η κομματική ηγεσία να καταφεύγει σε σοφιστείες καλά θα κάνει να απαντήσει στο εξής απλό ερώτημα: Γιατί π.χ. από το 2008, δεν λήφθησαν μέτρα ώστε η επίδραση της κρίσης πάνω στο κόμμα να είναι όσο το δυνατόν περιορισμένη και να μην φτάσουμε στο σημερινό ντόμινο όπου τα πάντα, το ένα μετά το άλλο, καταρρέουν; Η καθοδήγηση θα πρέπει να εξηγήσει γιατί φτάσαμε σ’ αυτά τα διαδοχικά παλιρροιακά κύματα μαζικών απολύσεων -στην ΤΥΠΟΕΚΔΟΤΙΚΗ, στον 902 και τώρα στον Ριζοσπάστη- που εύκολα θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει ότι υποκρύπτουν αξιοποίηση μιας κατάστασης για να δικαιολογηθούν και απολύσεις συντρόφων με διαφορετικές απόψεις.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

Η ΤΥΠΟΕΚΔΟΤΙΚΗ έφτασε στον προθάλαμο της χρεοκοπίας, δηλαδή στο άρθρο 99 γιατί η άλλη λύση θα ήταν να κινηθεί από τους πιστωτές η συντηρητική κατάσχεση της περιουσίας της. Πώς έφτασε ως εκεί η ΤΥΠΟΕΚΔΟΤΙΚΗ; Σ’ αυτό το ερώτημα η καθοδήγηση του κόμματος δεν μπορεί να μην απαντήσει. Οφείλει να απαντήσει ανοικτά και ολοκληρωμένα μπροστά στην εργατική τάξη και τον ελληνικό λαό. Γιατί εκεί γίνεται η ζημιά σε βάρος του κόμματος. Εκεί λερώνεται η τιμή του. Στις συνειδήσεις των εργαζομένων.

Η καθοδήγηση οφείλει να απαντήσει και σε ένα άλλο ζήτημα. Όταν διαπίστωσε ότι η ΤΥΠΟΕΚΔΟΤΙΚΗ είχε πρόβλημα προχώρησε στο κλασικό μέτρο των απολύσεων και ανακοίνωσε στα κομματικά μέλη, σε όλη την Ελλάδα, ότι το σχέδιο εξυγίανσης είναι η συρρίκνωση της εταιρείας στο επίπεδο της έκδοσης μόνο των κομματικών εντύπων. Επιχείρησε να εφαρμόσει αυτό το σχέδιο; Αν ναι, τότε σημαίνει πως έδιωχνε δουλειές. Για να πάει μετά την εταιρεία στο άρθρο 99, δηλαδή σε μια συμφωνία εξυγίανσης με τους πιστωτές, που, όμως, απαιτεί την λειτουργία της επιχείρησης σε πλήρη δυναμική. Εδώ χρειάζεται σαφής απάντηση: απαξίωσαν την εταιρεία διώχνοντας δουλειές για να την συρρικνώσουν και μετά υποχρεώθηκαν να την ξαναθέσουν σε πλήρη λειτουργία;

Πριν από μερικά χρόνια -ακόμη και μέσα στην κρίση- γίνονταν επενδύσεις για να μπει ο 902 TV στην ψηφιακή πλατφόρμα. Όταν ζόρισαν τα πράγματα, αυτό σταμάτησε. Στη συνέχεια ήρθαν οι απολύσεις εργαζομένων και στο τέλος το κλείσιμο του σταθμού. Με ποιο πρόγραμμα και με ποιο σχέδιο θα έμπαινε ο 902 στην ψηφιακή πλατφόρμα; Τι δαπανήθηκε (δηλαδή τι χάθηκε σε χρήμα, σε κομματική περιουσία) και με ποια προοπτική; Τέλος, γιατί έκλεισε ο σταθμός αφού υπήρχε πρόθεση να πουληθεί; Δεν ήξερε η κομματική καθοδήγηση ότι ένας τηλεοπτικός σταθμός στον οποίο έχει παραχωρηθεί κρατική περιουσία (η συχνότητα) δεν μπορεί να πωληθεί ευρισκόμενος σε παύση; Δεν ήξερε πως ένας τέτοιος σταθμός μπορεί να πουληθεί μόνο εν ενεργεία, με την πώληση της εταιρείας στην οποία έχει παραχωρηθεί η συχνότητα; Σήμερα, παρά την άρον-άρον επαναλειτουργία του σταθμού, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος η συχνότητα να χαθεί. Και χωρίς συχνότητα, ο σταθμός δεν πωλείται. Γι’ αυτή τη ζημιά ποιος θα δώσει λόγο; Για την ζημιά που γίνεται όλο αυτό το διάστημα με όσα γράφονται για αλισβερίσια με επιχειρηματίες ποιος θα δώσει λόγο; Οι άλλοι φταίνε που τα γράφουν ή η καθοδήγηση που τους έδωσε όλα τα δικαιώματα;

Φτάνουμε τώρα στον Ριζοσπάστη. Η εφημερίδα του κόμματος είναι σκιά του εαυτού της. Καμία σχέση δεν έχει με τις προηγούμενες περιόδους έκδοσής της. Μια ματιά να ρίξει κάποιος στον Ριζοσπάστη της περιόδου της κρίσης του 1989- 1991 αλλά και της περιόδου της ανασυγκρότησης (μετά την διάσπαση του 1991) θα διαπιστώσει πως η σημερινή είναι μια εντελώς άλλη εφημερίδα. Κι αυτό όχι από την σκοπιά της πολιτικής γραμμής αλλά από την σκοπιά του πλούτου που είχε τότε -σε δύσκολες εποχές- και της ατέλειωτης φτώχειας που την διακρίνει σήμερα. Γι’ αυτή την κατάπτωση ασφαλώς δεν φταίνε οι δημοσιογράφοι αλλά εκείνοι που καθοδηγούν και διευθύνουν τον Ριζοσπάστη. Για το γεγονός ότι την εφημερίδα την αγοράζει μια μικρή μερίδα κομματικών μελών δεν μπορούν να φταίνε οι δημοσιογράφοι αλλά εκείνοι που την κατάντησαν να μην διαβάζεται.

Απ’ όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας, η διεύθυνση της εφημερίδας, επικαλούμενη οικονομικό πρόβλημα ανακοίνωσε στους εργαζόμενους ότι θα υπάρξουν μαζικές απολύσεις χωρίς όμως να πει πόσες και το χρόνο που θα ολοκληρωθούν. Αυτός ο τρόπος ανακοίνωσης σήμαινε δύο πράγματα: Πρώτο, ότι όλοι οι εργαζόμενοι ήταν υποψήφιοι προς απόλυση και δεύτερον, ότι το ζοφερό μέλλον που διαγραφόταν γι’ αυτούς μάλλον δεν συγκινούσε τους ιθύνοντες. Μια τέτοια συμπεριφορά ήταν λογικό να ξεσηκώσει αντιδράσεις αλλά- απ’ όσα έχουν δημοσιοποιηθεί- ούτε αυτό συγκίνησε την διεύθυνση της εφημερίδας και την καθοδήγηση του κόμματος. Η αρθρογραφία των ιθυνόντων στην εφημερίδα -εν είδει υπερασπιστικής γραμμής- με βασικό επιχείρημα ότι ο Ριζοσπάστης δεν είναι καπιταλιστική επιχείρηση, ουδόλως καθαγιάζει την συμπεριφορά τους. Απεναντίας, προσβάλει και τραυματίζει ακόμη περισσότερο το κόμμα. Γιατί, αν οι κομματικοί υπεύθυνοι αντιμετωπίζουν τους εργαζόμενους ως το πρώτο αναλώσιμο υλικό στο οποίο δεν έχουν να δώσουν καμιά εξήγηση, σε μια καπιταλιστική επιχείρηση τι πρέπει να γίνει;

Οι εξωκομματικοί δημοσιογράφοι στον Ριζοσπάστη κατέφυγαν στην ΕΣΗΕΑ ζητώντας στήριξη. Και η ΕΣΗΕΑ με την σειρά της έστειλε την επιθεώρηση εργασίας στο Ριζοσπάστη. Έπρεπε αυτοί οι σύντροφοι να το κάνουν αυτό; Όχι. Υπό κανονικές συνθήκες, όχι. Έπρεπε να καταφύγουν στο κόμμα. Αλλά, όπως οι ίδιοι καταγγέλλουν, το κόμμα δεν ήταν εκεί. Η διεύθυνση του Ριζοσπάστη -προφανώς με εντολή της καθοδήγησης- αρνιόταν πεισματικά να ικανοποιήσει τις εκκλήσεις τους για συνέλευση του προσωπικού και πλήρες ξεκαθάρισμα του πεδίου: Ποιοι απολύονται και με ποια σειρά. Γιατί αρνιόταν, τη στιγμή που επικαλούνταν οικονομικό πρόβλημα; Αν το πρόβλημα των απολύσεων είναι οικονομικό, τότε οι ιθύνοντες ξέρουν και τι εξοικονόμηση πρέπει να κάνουν και σε πόσες (και ποιες) απολύσεις αντιστοιχεί.

Οι εργαζόμενοι στο Ριζοσπάστη βρίσκονται υπό την δαμόκλειο σπάθη των απολύσεων πάνω από το κεφάλι τους, έχουν να πληρωθούν 6 μήνες, έχουν οικογένειες να ζήσουν κι έχουν μπροστά τους ένα τρομακτικά αβέβαιο μέλλον. Κανείς δεν μπορεί να τους κατηγορήσει για τίποτα. Ακόμη κι αν κάνουν κάτι που δεν μας αρέσει είναι απόλυτα δικαιολογημένοι αν αναλογιστεί κανείς ότι βρίσκονται σε καθεστώς πείνας και απελπισίας. Εδώ έπρεπε να έχουν συμπαραστάτη το κόμμα τους. Και δεν το έχουν. Γι’ αυτό ποιος θα δώσει λογαριασμό;

Μπροστά στην κατάσταση που έχει φέρει το κόμμα η ηγεσία του, οι κομματικοί πατριωτισμοί για την υπεράσπιση της μόνο ζημιά κάνουν στο ΚΚΕ. Η καθοδήγηση αυτή είναι απόλυτα υπεύθυνη για την καταστροφή που προκαλεί. Σε τέτοιο σημείο, που φτάνει κανείς να αναρωτιέται: Ένας πραγματικός εχθρός του κόμματος τι περισσότερο θα μπορούσε να κάνει;

Αλέξης Θεοδώρου

Εργατικός Αγώνας http://ergatikosagwnas.gr/EA/index.php/2012-02-04-20-01-31/702-2013-02-21-22-02-07

Ζητείται τσίπα (κόκκινη)

Standard

 

Image

 

Του Γιώργου Καρελιά

Η είδηση που δημοσιεύθηκε την Τετάρτη (ημέρα απεργίας) δεν έγινε ευρέως γνωστή. Υπό άλλες συνθήκες θα ήταν «μεγάλη» είδηση. Και προκαλεί θλίψη. Την παραθέτουμε ολόκληρη:

«Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ απέστειλε την ακόλουθη επιστολή-καταγγελία για την εφημερίδα «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ» προς το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας (ΣΕΠΕ):
«Κύριοι, Σας καταγγέλλουμε ότι οι εργαζόμενοι δημοσιογράφοι που εργάζονται στην εφημερίδα «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ», που εκδίδεται από την εταιρεία «ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΟΧΗ ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΑΕΒΕ», που εδρεύει στη Νέα Ιωνία, Λεωφόρος Ηρακλείου αρ. 145 και εκπροσωπείται νομίμως, είναι απλήρωτοι από τον μήνα Αύγουστο, και συνεπώς τους οφείλονται οι αποδοχές των μηνών Αυγούστου, Σεπτεμβρίου, Οκτωβρίου, Νοεμβρίου, Δεκεμβρίου 2012και Ιανουαρίου 2013 πλέον.
Επειδή η συμπεριφορά της καταγγελλόμενης εταιρείας αντιβαίνει τις κατά νόμο και κατά τη σύμβαση υποχρεώσεις της, σας ζητούμε να προχωρήσετε στις νόμιμες ενέργειες».

Και άλλα πολιτικά κόμματα έχουν παρόμοια ζητήματα με εργαζομένους τους. Ένα φεγγάρι η ΝΔ δεν τους πλήρωνε, έκτοτε φαίνεται ότι το ρύθμισαν. Το ΠΑΣΟΚ μόλις προχτές ανακοίνωσε ότι θα τους εξοφλήσει, αλλά από εδώ και πέρα θα δουλεύουν εκ περιτροπής (βλέπετε, μετά το 2009 «λεφτά υπήρχαν» και μπούκωσαν το κόμμα με υπαλλήλους και μάλιστα αρκετούς υψηλά αμειβόμενους). Ο ΣΥΡΙΖΑ καθυστερεί τις πληρωμές στην «Αυγή» και έχουν γίνει απεργίες στο ραδιοφωνικό σταθμό του «Στο Κόκκινο».

Αυτό, όμως, που συμβαίνει στον «Ριζοσπάστη» έχει μια ιδιαιτερότητα. Το ΚΚΕ, το κόμμα της εργατικής τάξης, που καταγγέλλει κάθε εργοδοτική αυθαιρεσία, συμπεριφέρεται ως στυγνός εργοδότης. Έχει να πληρώσει τους εργαζόμενους του από τον περασμένο Αύγουστο(πλήρωσε μόνο το δώρο Χριστουγέννων, για να αποφύγουν οι υπεύθυνοι το Αυτόφωρο).

Εντάξει, έχει οικονομικές δυσκολίες, πραγματικές. Το κατανοούμε, ενώ οι του Περισσού δεν δείχνουν καμιά κατανόηση για τις ανάλογες άλλων εργοδοτών. Όμως, η συμπεριφορά του προς τους απλήρωτους είναι αισχρή. Δεν τους άφησε να κάνουν γενική συνέλευση στα γραφεία τους. Τους εκβίαζε να μην κάνουν καταγγελία. Και όταν ορισμένοι το αποτόλμησαν(στο σωματείο τους την έκαναν, όχι στον …ταξικό εχθρό), δημοσίευσε τα ονόματά τους, έτσι για να ξεχωρίσει τα «μιάσματα» από τους άλλους, τους «νομιμόφρονες»(στο κόμμα, όχι στους «αστικούς» νόμους). Είδα μερικούς από αυτούς τους συναδέλφους στην πρόσφατη απεργιακή συγκέντρωση(τρόπος του λέγειν). Ήταν σε κακά οικονομικά χάλια. Όχι μόνο δεν τους πληρώνουν τα δεδουλευμένα, αλλά υποψιάζονται ότι αναζητούν τρόπους να τους απολύσουν χωρίς αποζημίωση.

Κι ένας που έχει περάσει ανάλογη περίσταση( απλήρωτος επί μήνες και με απόλυση χωρίς αποζημίωση)είναι σε θέση να καταλάβει τι σημαίνει αυτό, ειδικά για όσους δεν έχουν άλλο εισόδημα.

Δεν ξέρω αν το ΚΚΕ του Χαρίλαου Φλωράκη θα έφτανε σε τέτοιο σημείο. Ίσως η κρίση που ζούμε να τα εξηγεί( αλλά όχι και να τα δικαιολογεί)όλα. Και τα παραπάνω δεν τα έγραψα από καμιά « αντικομμουνιστική» διάθεση. Περισσότερη με θλίψη για τη συμπεριφορά ενός κόμματος προς ανθρώπους που , στο κάτω-κάτω, επί χρόνια το υπηρέτησαν. Δεν μπορεί η ηγεσία του να τους φερθεί καθαρά και έντιμα, να τους πληρώσει και οι δρόμοι τους να χωρίσουν;

Τσίπα δεν έχουν οι σημερινοί κλειδοκράτορές του;
 

 

Protagon http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.article&id=22291