Άλλες 4 απολύσεις συναδέλφων μας έγιναν χτες στον «Ριζοσπάστη»!

Standard

Image

 

Αλήθεια μέσα σε μια σκληρή και αδυσώπητη για τον εργαζόμενο λαό, εποχή των μνημονίων, του ΔΝΤ, της άθλιας συγκυβέρνησης τριών υπαλλήλων ντόπιων και ξένων τραπεζιτών και επιχειρηματιών
 ποια απόλυση εργαζόμενου μπορεί να χαρακτηριστεί δίκαιη;
Ένα ερώτημα,  στο οποίο,  τουλάχιστον η Κ.Ε του ΚΚΕ ΘΑ ΈΠΡΕΠΕ ΝΑ ΑΠΑΝΤΆ ΣΎΣΣΩΜΗ, ΧΩΡΊΣ  ΔΕ΄ΥΤΕΡΗ ΣΚΈΨΗ,   ΤΟ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ.
Μας τα ξαναείπατε, πως ο ¨Ριζοσπάστης» είναι η εφημερίδα του κόμματος και των εργαζομένων.
Ναι. Σε αυτούς τους εργαζόμενους αλήθεια δεν συμπεριλαμβάνονται οι απολυμένοι από εσάς τους ίδιους;
Δεν λυπάμαι απλώς. Θρηνώ για όσα ορισμένοι καταπατάτε χωρίς ντροπή, χωρίς ενοχές, χωρίς συνείδηση. Και για όσους, σας το επιτρέπουν… σιωπώντας.

Χτες απολύθηκαν άλλοι 4 συνάδελφοι από τον ¨Ριζοσπάστη¨και είναι εργαζόμενοι , στις πλάτες των οποίων και αρκετών άλλων ακόμα,   χτίζεται γερά και αγωνιστικά αυτή η ιστορική εφημερίδα  εδώ και δεκαετίες.
Οι απολυμένοι εργάστηκαν με αφοσίωση στον «Ρίζο» πολλά χρόνια:
Ο Κώστας Δέτσικας, αγροτικό ρεπορτάζ, 26 χρόνια.
Ο Κυριάκος Ζηλάκος , πολιτικό ρεπορτάζ-ρεπορτάζ Εθνικής Άμυνας, 25 χρόνια.
Η Μελίνα Ζιάγκου, οικονομικό ρεπορτάζ, 20 χρόνια.
Η Χαρά Κατσούλη, αρχείο, 15 χρόνια. 
Πρόκειται για μία «σφαγή», που δεν γνωρίζουμε που και πότε θα σταματήσει!
Και επειδή πολλά μου είπαν, αυτό τον καιρό, στελέχη του κόμματος,  πως «πονούν περισσότερο οι ίδιοι για τις απολύσεις», πως «δεν υπάρχει άλλη λύση και  νοιώθουν άσχημα» και άλλα…τέτοια»,
 να θυμίσω στην κυρία βουλευτίνα του ΚΚΕ, που ζει πλουσιοπάροχα και χαρακτηρίζει δίκαιες τις απολύσεις,
 στον μεγαλοσυνδικαλιστή του κόμματος στην ΕΣΗΕΑ,
 στα επαγγελματικά στελέχη 
και σε όσους επιχειρούν να βγάλουν το άσπρο μαύρο,
 ότι «όταν χάνεις τη δουλειά σου και μένεις άνεργος , μετά απο δεκαετίες σκληρής εργασίας , όταν σε πετάνε στο δρόμο και εργαζόσουν για το ψωμί των παιδιών σου και μόνο», 
δεν έχει καμιά διαφορά, αν αυτή την τύχη στην επεφύλαξε ο Χ   σκληρός εργοδότης ή το κόμμα του λαού.

Μόνο, που στην δεύτερη περίπτωση
 νιώθεις και μια  βαθιά θλίψη,
 γιατί δεν είσουν ποτέ εχθρός!

Κάνετε τραγικά σφάλματα και όταν τα καταλάβετε, θα είναι πολύ αργά…

Πόπη Χριστοδουλίδου
μέλος του Γενικού Συμβουλίου της ΠΟΕΣΥ
μέλος της ΕΣΗΕΑ     

Peiratiko reportaz http://peiratikoreportaz.blogspot.gr/2013/02/4_28.html#more

Το σκίτσο είναι του Κώστα Κουφογιώργου για τον «Νευροσπάστη»

Advertisements

51 responses

  1. Με πήρε τηλέφωνο ένας κοινός γνωστός και με έκανε να αισθανθώ άσχημα για τον τρόπο μου, που πάντως δεν έγινε ηθελημένα, γιατί δεν το ήξερα.
    Αγαπητή Αγγελική Κώττη σε ένα προηγούμενο σχόλιο είχα αναφέρει «Αγαπητέ Α.Κ.» επειδή δεν ήξερα. Τώρα ζητάω να μην το εκλάβεις ως ειρωνικό ή μειωτικό.

    Για την ταμπακιέρα και αφού γίνουν οι συστάσεις στο τέλος ας πω τα εξής:
    Δημοσιογράφος δεν δηλώνω γιατί θα μου ζητήσει κανείς να πάω να γραφτώ και δώστου ΤΕΒΕ και έξοδα. Μαθητευόμενος δηλώνω, γιατί κάνω καμία διασταύρωση και βάζω το μυαλουδάκι μου να επεξεργαστεί αυτό που φτάνει. Το προεκτείνω τόσο, όσο είναι αναγκαίο, ώστε να φανεί όλο το πλαίσιο, γύρω από το θέμα και στο τέλος – κακά τα ψέματα – βάζω και την αποψάρα μου εν είδει σχολιασμού.

    – Τι Lexus και κουραφέξαλα είναι αυτά ρε συντρόφια και εμένα τον συνοδοιπόρο σας με αφήνετε ξεκρέμαστο;
    Με είπαν και το διασταύρωσα από την Βουλή.
    Το επεξεργάστηκα και βρήκα κορυφαίο το γεγονός πως καμία αστική φυλλάδα ούτε τριτοκλασάτο μπλοκ μπόρεσε να βρει όλους τους βουλευτές που αρνιούνται να παραλάβουν αμάξι από τα ΝΟΙΚΙΑΣΜΕΝΑ της Βουλής. Μάθαμε για τον γιο Μητσοτάκη και την τάδε κυρία που δεν θυμάμαι αλλά μαζεμένα τα 35 άτομα – μαύρο σκοτάδι.
    Ας περάσω τώρα στην αποψάρα μου, γιατί την προέκταση την φυλάω για το τέλος.
    Νομίζω πως αυτοπαγιδευθήκατε στο θέμα Lexus και θα είναι δύσκολο να βγείτε. Ενώ θα μπορούσατε να το συντηρήσετε το μπλογκ με εργασιακά θέματα του τύπου – έστω στοχευόμενα στο ΚΚΕ μόνον – εσείς θέλατε προεκτάσεις και μπηχτές επί παντός του επιστητού – στοχευόμενα στο ΚΚΕ πάντως. Λοιπόν βλέπω χαμένη ευκαιρία την προσπάθεια το ΚΚΕ να αποκτήσει παρατηρητήριο – κάτι σαν των τιμών ένα πράμα. Ας είναι.
    Από επιπολαιότητα και «δεν ήξερες – δε ρώταγες» θα πάει στράφι η προσπάθεια.
    Ως προέκταση θα χρησιμοποιήσω τις προχειρότητες που βλέπουμε γύρω μας.
    Είναι δυνατόν επαγγελματίες του χώρου του τύπου να λένε τόσο σωστά πράματα, όπως η απόλυση είναι κακή, χωρίς να συνεισφέρουν με την πείρα τους και το παράδειγμά τους στην λύση του προβλήματος;
    Επαγγελματίες του τύπου να έχουν χώρους και μέσα επικοινωνίας όπως ένας ιστότοπος και να μην δίνουν δουλειά σε συναδέλφους τους;
    Να προτείνουν την διατήρηση των θέσεων εργασίας σε μέσα χωρίς να προσφέρουν βιώσιμες λύσεις για τις επιχειρήσεις;
    Που είναι οι τρόποι αύξησης της διαφήμισης;
    Οι εθελοντικές σέξι φωτογραφίσεις των συντελεστών της ενημέρωσης με εσώρουχα για να τραβήξουν το αναγνωστικό κοινό;
    Γιατί όχι με την ντουντούκα ανά χείρας όπως ο Μποντρίνι κάνει σε εστιατόρια με αναδουλειά;
    Ποιος ξέρει πόσες άλλες δημιουργικές ιδέες θα είχε κάποιος από το καπάτσο σινάφι των δημοσιογράφων;
    Ακόμη και στην WordPress με τις διαφημίσεις θα μπορούσε να δώσει ένα λεπτό στα δυο χτυπήματα από λινκ.
    Η δημιουργία νέων αγορών με την ανακάλυψη μετώπων και αφοσιωμένων μέσων; Επειδή τα κινηματικά μέσα τα έπιασαν οι πιτσιρικάδες, ας πούμε πως λείπει ένα μέσο να χτυπάει έναν πολιτικό σχηματισμό; Πως είναι ο ειδικός τύπος που ασχολείται με ανεμόπτερα ένα πράμα;

    Σας κούρασα και δεν ήταν σκοπός μου.
    Για το θέμα των απολύσεων συμφωνώ απόλυτα μαζί σας και περιμένω τις προτάσεις σας όντας ποιο έμπειροι από εμένα. Σε κάτι αντίστοιχο με ΒΙΟΜΕΤ στον χώρο μας θα ήθελα να συμμετάσχω.

    Σε ότι κάνετε υπολογίστε και μένα.

    Χρήστος Δημητράκος
    Δημοσιολόγος και γράφος που και που.