Πυρήνες φωτιάς στον Περισσό

Standard
Image
Σε ενάμιση μήνα το ΚΚΕ πραγματοποιεί το 19ο συνέδριό του, το οποίο αναμένεται να είναι ένα από τα κρισιμότερα των τελευταίων δύο δεκαετιών και μετά τις διασπάσεις ’89 – ’91, καθώς διεξάγεται μέσα σε συνθήκες ιστορικής εκλογικής πτώσης του κόμματος, εξέλιξη η οποία απελευθέρωσε φωνές κριτικής και αμφισβήτησης στο εσωτερικό του. Φωνές οι οποίες, αν και μειοψηφικές, εκφράζουν διαφοροποίηση από βασικές επιλογές της ηγεσίας με αποκορύφωμα τα τρία τελευταία χρόνια της εκδήλωσης της κρίσης, όπου το κόμμα δεν κατάφερε να προσελκύσει δυνάμεις που απομακρύνθηκαν μαζικά από τον δικομματισμό.

Σημαντικό κομμάτι αυτής της κριτικής περνά μέσα από τα κείμενα του προσυνεδριακού διαλόγου, που επί δίμηνο σχεδόν δημοσιεύονται στον «Ριζοσπάστη», χωρίς όμως να είναι ευκρινές σε τι έκταση εκφράζει τα μέλη του κόμματος και αν υποδηλώνεται η ύπαρξη «φράξιας».
Τη γραμμή του Αντιμονοπωλιακού Αντιιμπεριαλιστικού Δημοκρατικού Μετώπου (ΑΑΔΜ), που εγκρίθηκε από το 15ο συνέδριο του ΚΚΕ, υπερασπίστηκε, μεταξύ άλλων, το ιστορικό στέλεχος του κόμματος και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπός του μέχρι πρότινος Αντώνης Σκυλλάκος. Σε κείμενό του, που δημοσιεύτηκε την περασμένη Παρασκευή, ασκεί δριμεία κριτική στις Θέσεις της Κ.Ε. για το 19ο συνέδριο, επισημαίνοντας ουσιαστικά ότι η πρόταση για τη «Λαϊκή Συμμαχία» αποτελεί πρόταση για συμμαχία του ΚΚΕ με τις δικές του συνδικαλιστικές και κινηματικές δομές και φορείς (ΠΑΜΕ, ΠΑΣΥ κ.λπ.) και με όσους συμφωνούν μαζί του, κατά συνέπεια διαμορφώνει μια «‘‘στενή πολιτική’’, που οδηγεί μαθηματικά στη στασιμότητα και τη συρρίκνωση». «Μήπως εκεί δεν οφείλεται η απόσπαση ελάχιστων επιπλέον δυνάμεων στις εκλογές του περασμένου Μάη, σε συνθήκες μάλιστα τεράστιων ανακατατάξεων σε βάρος του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ.;» αναρωτιέται. Παράλληλα ασκεί κριτική για τη θέση ότι η συμμαχία του ΚΚΕ με άλλα κόμματα είναι «θνησιγενής», όπως «ούτε το ΕΑΜ ήταν θνησιγενές από τη φύση του, αλλά ηττήθηκε από τα λάθη της ηγεσίας του» (αιχμή για τις σημερινές κριτικές αποστάσεις του κόμματος από το ΕΑΜ).
Υπογραμμίζει, επίσης, ότι υποβαθμίζεται «ο αντιιμπεριαλιστικός – δημοκρατικός χαρακτήρας της Συμμαχίας» από τη νεότερη θεωρητική επεξεργασία, σύμφωνα με την οποία η Ελλάδα δεν είναι εξαρτημένη χώρα, «αλλά χώρα με κάποιες εξαρτήσεις» ή με «ανισόμετρη αλληλεξάρτηση», παρόλο που στην πραγματικότητα, σύμφωνα με το ιστορικό στέλεχος, «η εξάρτηση έγινε τα τελευταία χρόνια πιο ισχυρή (συνεχής παραχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων, μεγαλύτερη συμμετοχή στη νέα τάξη πραγμάτων, πολυεθνικά μονοπώλια ελέγχουν πιο βαθιά την ελληνική οικονομία)», έστω «και με τη σύμφωνη γνώμη του μεγάλου κεφαλαίου». Ο Αντώνης Σκυλλάκος, τέλος, τάσσεται ανοιχτά με το 15ο συνέδριο, το οποίο, όπως λέει, ήταν «στη λογική του Λένιν και της Κομμουνιστικής Διεθνούς για το Ενιαίο Εργατικό Μέτωπο και τον σχηματισμό Εργατικής Κυβέρνησης, στη λογική των Μετώπων που αλλού νίκησαν (π.χ. Ανατ. Ευρώπη – Λαϊκές Δημοκρατίες), αλλού ηττήθηκαν (π.χ. ΕΑΜ, Χιλή)».
Εν πολλοίς, η παραπάνω κριτική διαπερνά τα περισσότερα από τα κείμενα που τοποθετούνται υπέρ του 15ου συνεδρίου, αν και δεν είναι η μόνη κριτική που διατυπώνεται όσον αφορά τις θέσεις και το καταστατικό, τη δουλειά του κόμματος κ.λπ. Ενίοτε, το κλίμα που αναδύεται από τα κείμενα είναι συγκρουσιακό, καθώς ορισμένα κείμενα που ευθυγραμμίζονται με τις συνεδριακές θέσεις της Κ.Ε. καλούν με άμεσο ή έμμεσο τρόπο όσους διαφωνούν με τις βασικές κατευθύνσεις να αποχωρήσουν από το κόμμα.

Ο «Ριζοσπάστης»
Όμως, πιο οξυμένο είναι το κλίμα που εκπέμπεται με αφορμή τις εξελίξεις στον «Ριζοσπάστη», μια ακόμη εστία εσωκομματικής αναστάτωσης με απροσδιόριστη συνέχεια και κατάληξη. Εστία γύρω από την οποία παρουσιάστηκε κινητικότητα τις τελευταίες μέρες. Την περασμένη Πέμπτη ανακοινώθηκαν τέσσερις νέες απολύσεις μη κομματικών δημοσιογράφων, ενώ αντιδράσεις προκάλεσε αναφορά της βουλευτού του κόμματος και δημοσιογράφου Λιάνας Κανέλλη περί «δίκαιων» και «διαφορετικών» απολύσεων, λόγω του ότι πρόκειται για κομματικό έντυπο.
Από την πρόσφατη φουρνιά απολυμένων, ο επί εικοσιπενταετία συντάκτης του πολιτικού ρεπορτάζ και ρεπορτάζ Άμυνας του «Ριζοσπάστη» Κυριάκος Ζηλάκος, ο οποίος μετείχε και στην πρόσφατη συνέλευση των εργαζομένων στην ΕΣΗΕΑ, με κείμενό του, που αναρτήθηκε σε ιστοσελίδα για τις απολύσεις στο συγκεκριμένο κομματικό έντυπο, κατηγορεί τη διεύθυνση της εφημερίδας για εκκαθαριστικές επιχειρήσεις με στόχο το οικονομικό συμμάζεμα αλλά και τον πολιτικό έλεγχο. Ο δημοσιογράφος σημειώνει, ειδικότερα, ότι «απομακρύνονται όσοι δεν είναι μέλη του ΚΚΕ», αλλά και κομματικοί, «μη αρεστοί» στη διεύθυνση της εφημερίδας. Όπως περιγράφει στο κείμενό του, «στόχος είναι ο όποιος ‘‘Ριζοσπάστης’’ προκύψει, να βγαίνει από μια ομάδα που θα εργάζεται έξω από οποιοδήποτε εργασιακό πλαίσιο, με τον μανδύα της ‘‘εθελοντικής δουλειάς’’», αντικαθιστώντας όσους αμείβονται με βάση τις συλλογικές συμβάσεις με νέους κάτω των 25 ετών που θα πληρώνονται με βάση τον κατώτερο μισθό που όρισε η τρόικα (426 ευρώ τον μήνα). Ο ίδιος αμφισβητεί τον ισχυρισμό της διεύθυνσης περί οικονομικής δυσχέρειας, αναφέροντας ότι «ο ‘‘Ριζοσπάστης’’ έχει έσοδα από την κυκλοφορία του που φθάνουν τα 300.000 ευρώ τον μήνα, πράγμα που δεν δικαιολογεί την παύση πληρωμών που έφθασε τους επτά μήνες».
Εν τω μεταξύ, στον κυριακάτικο «Ριζοσπάστη», τρεις μέρες μετά τις απολύσεις, σε δημοσίευμα με την υπογραφή «Α.» γίνεται λόγος για βρόμικες επιθέσεις εναντίον του κόμματος με αφετηρία την «Αυγή» και μερίδα του αστικού Τύπου, αλλά και διάφορα «ύποπτα μπλογκ» που, όπως τονίζεται, αναπαράγουν ψέματα για την ταύτιση του «Ριζοσπάστη» με τις καπιταλιστικές επιχειρήσεις και προβοκατόρικες αιχμές για τα οικονομικά του ΚΚΕ, ενώ υποκριτικά υπερασπίζονται τους «απολυμένους» της εφημερίδας. Σημειώνεται δε, ότι η «μείωση του προσωπικού» του «Ρ» γίνεται σε συνέχεια άλλων αποφάσεων για τον περιορισμό των εξόδων του κόμματος που αφορούν πρωτίστως τα επαγγελματικά στελέχη καθώς και πως η σχετική απόφαση πάρθηκε αφού εξαντλήθηκε κάθε άλλο μέσο.

Το Ποντίκι http://topontiki.gr/article/50001/Purines-fotias-ston-Perisso

Το σκίτσο είναι του Κώστα Κουφογιώργου για τον «Νευροσπάστη»

Advertisements

5 responses

  1. «Από πότε έγινε ο Σκυλλάκος ιστορικό στέλεχος;» Μάλλον όποιος είναι στο ΚΚΕ και συμφωνεί με το 15ο Συνέδριο, τρώει λάσπη με το τσουβάλι… από τους συντρόφους του.

  2. ΑΓΓΕΛΙΚΟΥΛΑ……κάνω μιά πρόβλεψη……..χαχαχα…..Οσοι διαφωνήσουν μέ τίς Θέσεις τού ΚΚΕ…..καί θελήσουν νά Αποχωρήσουν……ΑΜΕΣΩΣ…..ΘΑ ΤΟΥΣ ΚΑΝΕΤΕ »ΗΡΩΕΣ»
    Τώρα τό ξέρουμε τό παιχνιδάκι……!!!
    Οποιος πάει στό ΚΚΕ….τρώει ΛΑΣΠΗ ΜΕ ΤΟ ΤΣΟΥΒΑΛΙ….
    Καί όποιος φεύγει από τό ΚΚΕ…….αμέσως γίνεται ΗΡΩΑΣ….
    Από πότε έγινε ο Σκυλλάκος »ιστορικό στέλεχος»….???
    ΟΣΟ ΠΛΗΣΙΑΖΟΥΜΕ ΣΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΘΑ ΔΟΥΜΕ ΚΑΙ ΘΑ ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ ΠΟΛΛΑ..!!!

  3. ΑΓΓΕΛΙΚΟΥΛΑ……΄αν περιμένεις νά εκδηλωθεί »φραξια» στή διάρκεια τού Συνεδρίου…
    λυπάμαι ….αλλα θά απογοητευτείς….!!!!

  4. Ο καθένας μπορεί να λέει ό,τι θέλει, αγαπητέ. Θυμίζουμε ότι ο άνθρωπος έχει δυο αυτιά, που μπορεί να τα χρησιμοποιήσει κατά το γνωστό «ο μπενάκης κι ο βγαινάκης».

  5. Η αλητεία όλων αυτών των ανθρώπων δεν έχει όριο. Σε μπλογκ με την επωνυμία σφυροδρέπανο, το οποίο λειτουργεί κάποιος διαγραμμένος κνίτης από τη Θεσσαλονίκη χαρακτηρίζεται το παρόν ιστολόγιο (χωρίς να κατονομάζεται εννοείται) μανιαδακικής έμπνευσης. Κάθε κριτική στο ΚΚΕ θεωρείται ύποπτη και χαφιέδικη. Μπροστά σε αυτήν τη κατάσταση ο κάθε και η κάθε μία που πίστεωαν και αγωνίστηκαν γιά τον κομμουνισμό στην Ελλάδα οφείλει να πάρει θέση και να τσακίσει όσους λυμαίνονται τον τίτλο και τον μηχανισμο του κόμματος.