Ξεκαθαρίζουμε μερικά αυτονόητα…

Standard

 

«Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη». Ένα σύνθημα – γροθιά στο στομάχι από την πρώτη φορά που το άκουσα. Ένα σύνθημα που κλείνει μέσα του την μεγαλύτερη αλήθεια του λαϊκού κινήματος. Με τα λόγια αυτά καθορίζει ποιο πρέπει να είναι το ένα και μοναδικό δίκιο που θα είναι πάνω από όλα τα άλλα.

ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΗ. O ιδρώτας του, ο κόπος του, η υπεραξία του που την δίνει στον εργοδότη του έναντι αμοιβής.

Κατά πως φαίνεται όμως εκεί στον Ριζοσπάστη το έχουν ξεχάσει το σύνθημα. Κουρελόχαρτο το έχουν κάνει, αφού για την ηγεσία του κόμματος και της εφημερίδας, ο κόπος, η υπεραξία, η δουλειά των εργαζομένων που δουλεύουν σε αυτήν δεν έχουν καμία αξία.

Αφήνουν τους εργαζόμενους απλήρωτους για έξι μήνες. Απολύουν με τους μνημονιακούς νόμους, απαγορεύουν τις συνελεύσεις των εργαζομένων, στηλιτεύουν τους εργαζόμενους επειδή απευθύνθηκαν στο σωματείο τους και τέλος τους διαπομπεύουν.

Με τον χειρότερο τρόπο που έχει κάνει μέχρι σήμερα εργοδότης στα ΜΜΕ, δίνοντας έτσι το παράδειγμα να δούμε τέτοια φαινόμενα και από άλλους στο μέλλον.

Ως άλλος κουκουλοφόρος – αφού τα κείμενα δεν έχουν υπογραφή – ο συντάκτης σηκώνει το δάχτυλο και τους υποδεικνύει. Έναν – έναν. Στην αρχή 14 ονόματα συντακτών της εφημερίδας που υπέγραψαν την επιστολή στην ΕΣΗΕΑ. Τώρα τέσσερις δημοσιογράφοι που έκαναν αγωγή στην εφημερίδα γιατί είναι έξι μήνες απλήρωτοι!!!

Και σαν να μην έφταναν αυτά χρησιμοποιούν ως άλλοθι για αυτή τη βρωμιά, το ψωμί και το φαί αυτού του έρμου του εργάτη και το 1,5 ευρώ που δίνει για να πάρει την εφημερίδα, οπότε και πρέπει, σύμφωνα με τον συντάκτη, να ξέρει ποιος πάει την εφημερίδα στα δικαστήρια…

Ποιος; Ο ένας, ο εργάτης, ο καλός, που στερείται το 1,5 ευρώ για να πάρει την εφημερίδα και ο άλλος ο εργάτης του λόγου, ο κακός, ο δημοσιογράφος που πάει την εφημερίδα στα δικαστήρια για το ίδιο 1,5 ευρώ που θέλει για να πάει ψωμί στο σπίτι του. Γιατί εδώ και έξι μήνες το έχει στερήσει από την οικογένειά του.

Και θέλει να μας πείσει ο κουκουλόφορος συντάκτης – γιατί τέτοια σχόλια τα βάζεις με την υπογραφή σου αν έχεις τα κότσια – ότι με τον τρόπο αυτό «ξεκαθαρίζει τα πράγματα» και ότι θα κάνει τους απλούς αναγνώστες της εφημερίδας να αγανακτήσουν με τους «κακούς, αχάριστους δημοσιογράφους» της εφημερίδας που τόλμησαν να διεκδικήσουν το αυτονόητο, δηλαδή, το δίκιο τους.

Πιστεύει ο αδαής συντάκτης ότι  οι αναγνώστες της εφημερίδας θα ξεχάσουν με αυτά τα σχόλια όσα διαδραματίζονται  μέσα στο κόμμα, για το ποιος θα κρατήσει την πιο ψηλή καρέκλα και θα αναθεματίζει τους δημοσιογράφους, που εν μέσω συνεδρίου ζητούν τα δίκια τους.

Έτσι είναι αγαπητοί σύντροφοι το δίκιο του εργάτη είναι ένα. Δεν έχει χρώμα, σχήμα και τρόπο. Δεν είναι άλλο το δίκιο του εργάτη στην CocaCola και άλλο το δίκιο του εργάτη στον Ριζοσπάστη και στην Τυποεκδοτική. Με τον ίδιο τρόπο το διεκδικούν και με τον ίδιο τρόπο το κερδίζουν.

Για να είναι άλλο θα πρέπει να υπάρχει και άλλη σχέση. Να μην υπάρχει εργοδότης και εργαζόμενος. Δεν θα πρέπει ο ένας να απολύει και ο άλλος να απολύεται. Και για να μην στέλνουν οι συντάκτες τους τις ανακοινώσεις τους σε «προβοκατόρικα μπλογκ» θα πρέπει να τα βάζεις εσύ στην εφημερίδα σου.

Ετσι ξεκαθαρίζονται  τα πράγματα, ανώνυμε κουκουλοφόρε συντάκτη. Με όνομα και επίθετο, σταράτα, όχι η μισή αλήθεια και …το ψωμί του εργάτη. Τέτοια πολιτικά παιχνίδια παραμονές του συνεδρίου στην πλάτη των εργαζομένων ξέρουν όλοι να παίζουν, γιατί πολιτικό είναι το παιχνίδι που παίζεται στις πλάτες των τεσσάρων δημοσιογράφων και τίποτα άλλο.

Αφήστε τον εργάτη λοιπόν να επιλέξει εκείνος πού θα χαλαλίσει το ψωμί του και κοιτάξτε να είστε εσείς εντάξει στις υποχρεώσεις σας απέναντι σ’ αυτούς που σας δουλεύουν χρόνια, για να μην ντρεπόμαστε να λέμε ότι κάποτε δουλέψαμε και εμείς εκεί.

Και επειδή εγώ αντιπαθώ τους ανώνυμους κουκουλοφόρους συντάκτες και τα σηκωμένα δάχτυλα που υποδεικνύουν, μπορώ να γράφω και να υπογράφω.

                                           

Ελένη Γαβριήλ, δημοσιογράφος. Απολυμένη εδώ και έξι χρόνια  από τον Ριζοσπάστη, γιατί είχα άλλη «κοσμοθεωρία», όπως έλεγε το «αφεντικό» μου. Σε αντίθεση με αυτό,  εγώ πίστευα στο δίκιο του εργάτη…

Advertisements

3 responses

  1. ΠΡΟΣΥΠΟΓΡΑΦΩ!!!

    Απ’ οσο ομως ξερω «ανωνυμος» ειναι ο συντακτης του εμετικου κειμενου που καρφωνει τους συναδελφους του για τους αναγνωστες της εφημεριδας. Για αυτους που εργαζονται (οσο ακομα εργαζονται εκει) δεν ειναι ανωνυμος. Μπορει να τον βρουν μεσα απο το εσωτερικο συστημα του δικτυου της εφημεριδας. Εκει λογικα πρεπει να φαινεται ποιος γραφει, τι. Γιατι δεν του βγαζουν λοιπον την κουκουλα, οπως εκανε ο λοχαγος του ΕΛΑΣ στο μπλοκο της Κοκκινιας, οταν ο κουκουλοφορος συνεργατης των κατακτητων τον υπεδειξε; Σηκωθηκε και απλα του τραβηξε την κουκουλα…

  2. Η πλήρης, η πιο απόλυτη ΠΑΡΑΝΟΙΑ

    http://www.902.gr/eidisi/ergatiki-taxi/13243/giannena-se-syllalitirio-gia-tin-tromokratiki-apolysi-stin-pindos-kalei
    Σε συλλαλητήριο για την τρομοκρατική απόλυση στην «Πίνδος» καλεί το ΠΑΜΕ

    Να τί θεωρεί σωστό το ΠΑΜΕ αλλά για τους …άλλους!!!

    «η απόλυση είναι εκδικητική κι έχει στόχο να τρομοκρατήσει τους εργαζόμενους, οι οποίοι παρακάμπτοντας το εργοδοτικό σωματείο πήραν την υπόθεση στα χέρια τους εκλέγοντας επιτροπή για να διεκδικήσουν την άμεση καταβολή των δεδουλευμένων τους και να αποτρέψουν τη μείωση των μισθών τους, που μεθοδεύει η εργοδοσία μαζί με το εργοδοτικό σωματείο και την ομοσπονδία συνεταιριστικών υπαλλήλων»

    Φαίδων

  3. Δυστυχώς από το:
    NOMOΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΗ
    φτάσαμε στο
    ΝΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΤΟΥ….ΜΑΚΗ