Αφεση αμαρτιών σε Κ. Καραμανλή και ΕΡΕ από το ΚΚΕ για τη δολοφονία Λαμπράκη

Standard

 

Για έναν ακατανόητο  λόγο, η αριστερά  έχει  βαλθεί τον τελευταίο καιρό  να αναθεωρήσει τμήματα  της Ιστορίας. Ο Κωνσταντίνος  Καραμανλής, παρουσιάζεται λοιπόν από κάποια πρωτοκλασάτα στελέχη της μέσα  από νέα, πολιτική υποτίθεται , ματιά, η οποία «ξεπλένει» πολιτικά του  αμαρτήματα. Όπως  ήταν, επί παραδείγματι, η δολοφονία του βουλευτή Γρηγόρη Λαμπράκη, πριν από 50 χρόνια στη Θεσσαλονίκη, από το παρακράτος.

Μιλώντας χθες στη Βουλή σε ανάλογη εκδήλωση μνήμης, η Αλέκα  Παπαρήγα προσπάθησε να αθωώσει τον  Κ. Καραμανλή για τις ευθύνες που του αναλογούν,  και είναι βαρύτατες:

 

«Βεβαίως, δεν υπάρχει κανένα στοιχείο που να συνδέει τον Κωνσταντίνο Καραμανλή και την ΕΡΕ με τη δολοφονία του Λαμπράκη. Πολιτικές ευθύνες, όμως, υπάρχουν. Κι αν θέλετε, όλα τα στοιχεία δείχνουν, παρότι δεν έχει ολοκληρωθεί η έρευνα, ότι το ξεκίνημα αυτής της συνωμοσίας ήταν το Παλάτι, και είχε αιχμή και το αντιπολεμικό, αντιιμπεριαλιστικό κίνημα εκείνης της περιόδου.» είπε (αναδημοσιεύουμε από τον Ριζοσπαστη»)

 Υπενθυμίζουμε στην κ. Παπαρήγα και στο ΚΚΕ ότι το ίδιο, σε ανακοίνωσή του με ημερομηνία 27 Μαϊου 1963, τόνιζε:

Η γκανγκστερική δολοφονία του βουλευτή Λαμπράκη και ο σοβαρός τραυματισμός του βουλευτή Τσαρουχά μαρτυρούν ότι η λαομίσητη κυβέρνηση Καραμανλή, για να κρατηθεί στην εξουσία και να εφαρμόσει την αντεθνική της πολιτική, την πολιτική της μετατροπής της Ελλάδας σε πυρηνική βάση των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ και της παράδοσης της χώρας και του λαού στην εκμεταλλευτική μανία των ξένων και ντόπιων μονοπωλίων, δε διστάζει μπροστά σε κανένα έγκλημα. Οργανώνει και οπλίζει σώματα εμφύλιου πολέμου, σπρώχνει, με την ενθάρρυνση και την υποστήριξη του Παλατιού και των ξένων, τη χώρα στην ανωμαλία και το χάος, προάγει συστηματικά το φασισμό.

Ο Τακης Κατσιμαρδος, που διετέλεσε επί πολλα χρόνια αρχισυντακτης του «Ρ» έχει γραψει για το επίμαχο θέμα:

Το πρώτο σενάριο έχει διατυπώσει πολύ προσεκτικά ο ίδιος ο Κ. Καραμανλής στο «Αρχείο» του. Σε σημείωμά του, που δημοσιεύεται εκεί, αναφέρει: «H πολιτική ευθύνη διά το έγκλημα λογικώς απεκλείετο. Πρώτον, διότι η κυβέρνησίς μου μόνον ζημία ηδύνατο να αναμένει εξ αυτού, δεύτερον διότι ο Λαμπράκης ως πολιτικός παράγων ήτο ασήμαντος, διά να μην είπω ανύπαρκτος. Kαι τρίτον και σπουδαιότερον, διότι μόνον οι ηλίθιοι θα ηδύναντο να οργανώσουν μίαν επισφαλή δολοφονίαν με τρίκυκλον και εν μέσω Aγοράς…

Kατά την διάρκειαν της ομιλίας του συγκεντρώθηκαν εις τον δρόμον εξτρεμιστικά στοιχεία της δεξιάς με πρόθεσιν να τον αποδοκιμάσουν. Φαίνεται ότι μεταξύ αυτών υπήρχαν και μερικοί οργανωμένοι, που είχαν ως σκοπόν, όχι να δολοφονήσουν, αλλά να »στραπατσάρουν», όπως έλεγαν? Επίσης, ότι ορισμένα αστυνομικά όργανα ηνέχθησαν τα σχέδια αυτά, πιστεύοντας ότι με τον τρόπον αυτό εκπληρούν την αντικομμουνιστικήν αποστολήν των».

Το σενάριο Καραμανλή πάσχει «λογικώς» σε αρκετά σημεία του. Τα κενά και τις απορίες, που προκαλεί το ίδιο, επιχειρήθηκε μεταγενέστερα να καλυφθούν με διάφορους τρόπους. Ολες οι παραλλαγές του ξεκινούν και καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι δεν υπήρχαν πολιτικές ευθύνες του ίδιου και της κυβέρνησης της ΕΡΕ.

Δύο σενάρια
Σύμφωνα με τα άλλα δύο σενάρια πίσω από τη δολοφονία βρίσκονταν αφενός μεν χουντικοί-φιλο-δικτατορικοί κύκλοι, που είχαν στόχο την ένταση και την αποσταθεροποίηση, ώστε να καταλάβουν την εξουσία. Οπως και έγινε το 1967. Αφετέρου δε ότι η δολοφονία ή το «στραπατσάρισμα» σχεδιάστηκε και εκτελέστηκε από τα Ανάκτορα και ειδικά τη βασίλισσα Φρειδερίκη. Με φονικό όργανο τους «παρακρατικούς» της Θεσσαλονίκης. Τα κίνητρα ήταν και «προσωπικά», κατά κάποιο τρόπο:

  • Εναντίον του Λαμπράκη, μετά από τα επεισόδια σε βάρος της κατά την επίσκεψή της στο Λονδίνο (δεύτερο δεκαήμερο Απριλίου 1963), όταν φέρεται να αναφωνεί: «Δεν θα με απαλλάξει κανείς απ’ αυτόν τον άνθρωπο;».
  • Εναντίον του ίδιου του Καραμανλή, καθώς την περίοδο αυτή οι σχέσεις Ανακτόρων – αρχηγού της ΕΡΕ είναι «εχθρικές» και η Αυλή θέλει να απαλλαγεί απ΄ αυτόν, θεωρώντας ότι η πολιτική του υπονομεύει το Στέμμα.

Οι δύο εκδοχές συμπλέκονται με διάφορους τρόπους, αλλά χωριστά και μαζί, ρητά ή ανομολόγητα, λειτουργούν ως ιστορικό «πλυντήριο» για τις πολιτικές ευθύνες της κυβέρνησης Καραμανλή. Είναι χαρακτηριστικό από την άποψη αυτή ότι στην πιο πρόσφατη βιογραφία του Κωνσταντίνου Καραμανλή είναι δεδομένο ότι ουδεμία ευθύνη φέρει.

Ανύπαρκτη, θεωρείται, κάθε ανάμειξή του. «Λασπολογία» οι σχετικές κατηγορίες, οι οποίες έρχονται, δήθεν, και σε αντίθεση με την κοινή λογική και τις δικαστικές αποφάσεις (Κ. Σβολόπουλος, Καραμανλής 1907 ? 1998. Μια πολιτική βιογραφία). Αλλά τόσο η «λογική» όσο και η δίκη (όχι η απόφαση) για τη δολοφονία οδηγούν κατευθείαν στις πολιτικές ευθύνες…

Το κλασικό ερώτημα
Ποιος κυβερνάει αυτόν τον τόπο;

Τα γεγονότα της δολοφονίας του Γρηγόρη Λαμπράκη είναι λίγο-πολύ γνωστά. Ο βουλευτής της ΕΔΑ είχε μπει στο στόχαστρο των κρατικών αρχών και των παρακρατικών οργανώσεων για τη φιλειρηνική και δημοκρατική δράση του. Ιδιαίτερα μετά την πραγματοποίηση της Πρώτης Μαραθώνιας Πορείας Ειρήνης (21 Απριλίου 1963), που είχε απαγορεύσει η κυβέρνηση Καραμανλή. Αλλά και τις διαμαρτυρίες στο Λονδίνο μία εβδομάδα αργότερα με στόχο τη βασίλισσα Φρειδερίκη. Σε λιγότερο από έναν μήνα έπεφτε θανάσιμα χτυπημένος με λοστό στο κεφάλι από δυο ακροδεξιούς παρακρατικούς στη Θεσσαλονίκη, ύστερα από ομιλία του σε φιλειρηνιστές της πόλης.

Με την καθοδήγηση ή ανοχή των ανώτατων και ανώτερων διοικητών των σωμάτων ασφαλείας στην πόλη. Αυτό σε συνδυασμό με όσα ακολούθησαν (απόπειρες να παρουσιαστεί ως «τροχαίο» η δολοφονία, αλλά και να συγκαλυφθεί η υπόθεση) αναδεικνύει τις αδιαμφισβήτητες πολιτικές ευθύνες της κυβέρνησης της ΕΡΕ και των δυνάμεων που ασκούσαν την εξουσία σε μια ημι-δημοκρατική Ελλάδα. Οι δύο φυσικοί αυτουργοί της δολοφονίας (Εμμανουηλίδης και Γκοτζαμάνης) συνελήφθησαν τυχαία, ενώ η υπόθεση φωτίστηκε, αρχικώς, χάρη στη δημοσιογραφική και τη δικαστική έρευνα. Οχι την αστυνομική, που αποσκοπούσε στη συσκότιση.

Η παραίτηση Καραμανλή, μερικές εβδομάδες αργότερα, αν και επιχειρήθηκε (και επιχειρείται ακόμη) να αποδοθεί σε λόγους που δεν σχετίζονται με τη δολοφονία (διαφωνίες με τα Ανάκτορα κι άλλα παρόμοια), την εποχή εκείνη ελάχιστοι δεν συσχέτιζαν με την υπόθεση Λαμπράκη. Οπως άλλωστε και λίγοι ήταν αυτοί που δεν απέδιδαν πολιτικές ευθύνες στην κυβέρνηση για τη δολοφονία. Ακόμη κι εκείνο το παροιμιώδης «επιτέλους, ποιος κυβερνάει αυτόν τον τόπο;», που φαίνεται να εκστόμισε οργισμένος ο Καραμανλής με το άγγελμα της δολοφονίας (ο ίδιος ουδέποτε το παραδέχτηκε) κάθε άλλο παρά τον απαλλάσσει από πολιτικές ευθύνες. Παρακράτος και πολιτικός υπόκοσμος δεν υπάρχουν αυτοτελώς…

Περισσότερα εδώ: http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22768&subid=2&pubid=63829911

Advertisements

One response

  1. Το κκε είδε φώς….και μπήκε.
    Με αφορμή το κλείσιμο της ΕΡΤ ο Περισσός νόμισε πως βρήκε την ιδανική ευκαιρία να τσιμπήσει κανα ψηφαλάκι απο δεξιούς που τους πλάκωσε την ψυχή το μαύρο στην οθόνη.
    Εκεί εντάσεται και η ουσία της αθώωσης του Καραμανλή με την τοποθέτηση Παπαρήγα.
    Μικροκομματικές σκοπιμότητες και αστείες δικαιολογίες στην υπηρεσία αδίστακτων καιροσκόπων.
    Αν νομίζουν στο κκε πως υμνώντας την οκταετία Καραμανλή αλλά και τον ίδιο τον….εθνάρχη θα κερδίσουν ψηφοφόρους απο δεξιά,δεν ξέρουν που πατούν και που πηγαίνουν.
    Αλλά απο αδίστακτους που ακόμα και σήμερα συνεχίζουν να φτύνουν τον Άρη να περιμένεις ακόμα χειρότερα και απο την αθώωση Καραμανλή.