Δυσοσμία στον «Ριζοσπάστη»

Standard

«Δε βάφονται αυγά με π…» γράφει στον σημερινό Ριζοσπάστη ο Θ. Λ. http://www.rizospastis.gr/page.do?publDate=28/6/2013&id=14656&pageNo=13&direction=-1

Προφανώς, το «όργανο της ΚΕ του ΚΚΕ» περνά  σε τρομερά «προχωρημένη» αγωνιστική φρασεολογία. Μετά τα κλισέ (επαναλαμβανόμενες έτοιμες προς χρήση στερεοτυπικές λέξεις και φράσεις όπως κούνια που τον κούναγε, έρχονται δύσκολοι καιροί, θα σφίξουν τα γάλατα, σπάει κόκαλα, καρβέλια ονειρεύονται κι άλλα  ων ουκ έστι  αριθμός,) στον «Ριζοσπάστη» κάνουν  άλματα, ώστε να  φτάσουν στην… πιο πλέρια λαϊκιά γλώσσα.

Χυδαιότητα, ψεύτικη επαναστατικότητα, φρασεολογία πεζοδρομίου- κι ακόμη παρακάτω.  Στυλ πολιτικών  επιχειρημάτων και ταξικής έκφρασης που ρυπαίνει και τη λογική και την πολιτική και την αισθητική.  «Μοσχοβολούν οι γειτονιές βασιλικό κι  ασβέστη»  έγραφε ο Τάσος Λειβαδίτης στην υπέροχη «Δραπετσώνα» του, την τόσο λαϊκή κι αυθεντική. Αλλά βέβαια, χρόνια τώρα θεωρείται  «αναθεωρητής».  Αρα, μη «καθαρός».

Σύντροφοι….

Για να μη χανουμε όμως την ουσία, ιδού η προκήρυξη της Αυτόνομης Παρέμβασης για το θέμα:

Σε πρωτοφανή παροξυσμό βρίσκεται η ηγεσία του ΠΑΜΕ από τη στιγμή που μεγάλες Ομοσπονδίες του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα έπραξαν το ζητούμενο: πήραν δηλαδή την πρωτοβουλία για να συντονίσουν τις δυνάμεις τους και τους εργαζομένους απέναντι στην μεγάλη επίθεση που δέχονται τα δημόσια κοινωνικά αγαθά, στις χιλιάδες απολύσεις των εργαζομένων και στην εκκωφαντική αδράνεια και απουσία των πλειοψηφιών της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ από το καθήκον τους να οργανώσουν τις δυνάμεις και την αντίσταση της εργατικής τάξης.

Αντί να χαιρετίσουν την προσπάθεια υπέρβασης της συνδικαλιστικής απραξίας και ακινησίας των πλειοψηφιών σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, αντί να πάρουν ενεργά μέρος σε αυτή την προσπάθεια προκειμένου να υπάρξει ανασύνταξη και αντεπίθεση του Συνδικαλιστικού Κινήματος, το ΠΑΜΕ έχει αναδείξει το συντονισμό αυτό σε ταξικό του αντίπαλο.

Τη στιγμή που χρειάζεται να ενισχυθούν και να κλιμακωθούν οι κινητοποιήσεις, το ΠΑΜΕ επαναλαμβάνει την ίδια τακτική που ακολούθησε την περίοδο των μεγάλων κινητοποιήσεων των εργαζομένων και του λαού μας στο Σύνταγμα. Στέκεται απέναντι σε αυτές, τις στοχοποιεί και τις καταγγέλλει, προσφέροντας κακές υπηρεσίες στο κίνημα και διευκολύνει αυτούς που θέλουν τους εργαζόμενους, διασπασμένους, κατακερματισμένους και αδύναμους. 

Το ΠΑΜΕ, αντί να προβληματιστεί που η εντιενωτική του τακτική καθημερινά απομονώνεται, οριοθετεί νέες, επιζήμιες διαχωριστικές γραμμές στο εσωτερικό των εργαζομένων, και όχι απέναντι στην κυβέρνηση και στις μνημονιακές πολιτικές. Συκοφαντεί και «καταγγέλλει» ό,τι κινείται εκτός του δικού του κομματικού σινικού τείχους ως εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό. 

Θυσιάζει την αποτελεσματικότητα των αγώνων για να υπηρετήσουν τις κομματικές σκοπιμότητες. Ορθώνει διαχωριστικά τείχη ανάμεσα στις δυνάμεις της Αριστεράς, αντί να αναζητήσει τη συστράτευση, την κοινή δράση και την ενότητα, με στόχο την ανατροπή των μνημονιακών και νεοφιλελευθέρων πολιτικών.

 

Όλοι στο συλλαλητήριο του Συντονισμού Ομοσπονδιών
το Σάββατο 29/6 στις 11:30 στην Πλ. Καραϊσκάκη

ΠΗΓΗ: http://www.apnet.gr/menu-anakoinoseis/menu-anak-ap/6509-to-pame-anti-gia-enothta-kai-koinh-drash-epimenei-sth-grammh-ths-diaireshs-kai-ths-diaspashs

Advertisements

2 responses

  1. Εγώ δυστυχώς θα σταθώ στην φρασεολογία του εν λόγω συντάκτη Θ.Λ.. Δυστυχώς για τους αναγνώστες του Ριζοσπάστη που κυριολεκτικά «έπεσαν» στα χέρια του και στα γραπτά του… Θα του υπενθυμίσω ότι η συγκεκριμένη φράση είχε γίνει μάθημα προς αποφυγήν στο ελεύθερο ρεπορτάζ της εφημερίδας, καθώς είχε τολμήσει πριν χρόνια κάποιος συντάκτης – ανταποκριτής να την γράψει σε ρεπορτάζ και μετά βέβαια είχε κοπεί από τον υπεύθυνο, γιατί όπως είχε πει τότε «γράφουμε σε εφημερίδα και δεν μιλάμε στο καφενείο της γειτονιάς μας»… φαίνεται πως ο Θ.Λ. μέσα στην …θολούρα του ξέχασε και το μάθημα, ξέχασε και να γράφει… κρίμα

  2. Οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ,γνωρίζουν πολύ καλά την τακτική του κκε και της θυγατρικής του,του λεγόμενου ΠΑΜΕ.
    Τακτική της σύγχυσης της διχόνοιας της απογοήτευσης και της διάσπασης.
    Είναι πολλά τα γραμμάτια που πρέπει να ξοφλήσει η φράξια του Περισσού στην αστική τάξη και το καθεστώς.
    Ετσι δεν πρέπει να εκπλήσει κανέναν η στάση του απέναντι στην πρωτοβουλία των ομοσπονδιών.
    Εχουν προηγηθεί εκατοντάδες τέτοιες προβοκατόρικες επιθέσεις σε πρωτοβουλίες που το ίδιο δεν ελέγχει.
    Από τους »προβοκάτορες»του Πολυτεχνείου μέχρι τον Δεκέβρη του 08,τις πλατείες και την διαβόητη περιφρούρηση της βουλής τον Οκτώβρη του 11.Ακόμα και την αυτοδιαχείρηση της ΒΙΟΜΕ έφτασαν να κατηγορήσουν και να λασπολογήσουν.
    Οσο για τον Ρ. μην περιμένετε να γράψει κάτι καλύτερο.Δεν είναι καν κομματικό έντυπο με την στενή έννοια που δίναμε κάποτε στα έντυπα του χώρου.Εχει εξελιχθεί σε εργαλείο προβολής και προπαγάνδας μιας δράκας στυγνών καιροσκόπων που μπροστά στην επιβίωσή τους δεν λογαριάζουν τίποτα.Οι απολύσεις στο Ρ. ,εξυπηρετούν και αυτό το σκοπό.
    Απο χαμαιλέοντες της πολιτικής που δεν δίστασαν να κυκλοφορήσουν απεργοσπαστικό φύλλο για να μην χάσουν τις διαφημίσεις της Κυριακής,να περιμένουμε ακόμα μεγαλύτερη κατρακύλα και υποταγή στο καθεστώς.
    Το ενθαρρυντικό είναι πως όλο και λιγώτεροι πείθονται πιά απο τις κορώνες και τα τσιτάτα τους.