Ο Ζαχαριάδης δεν αυτοκτόνησε. Ζει….

Standard

Δεκαεφτά γενικούς γραμματείς είχε το ΚΚΕ από το 1918, οπότε- και- ξεκίνησε ως ΣΕΚΕ- μέχρι και σήμερα.  Ελάχιστοι μνημονεύονται. Συγκεκριμένα, οι εξής τρείς: ο Νίκος Ζαχαριάδης, ο Χαρίλαος Φλωράκης και η Αλέκα  Παπαρήγα. Πιο συγκεκριμένα, ένας: ο Νίκος Ζαχαριάδης. Γιατί;

Ζήτω ο Λένιν ζήτω ο ΣΤΑΛΙΝ…

Κάθε λαός, κάθε κίνημα, κάθε ομάδα, χρειάζονται τους δικούς τους ήρωες, προκειμένου να έχουν πρότυπα, όπως και κοινές αναφορές.  Το  κομμουνιστικό  κίνημα, έγινε στις αρχές του προηγούμενου αιώνα εξουσία σε μια χώρα (ΕΣΣΔ). Οι ήρωες μετατράπηκαν σε στελέχη, νεκρά (Δημητρώφ, Τέλμαν) ή ζωντανά (λέγε με: Στάλιν) και η προσωπολατρία  εγκαθιδρύθηκε σε όλες τις βαθμίδες διακυβέρνησης, αλλά και στην καθημερινότητα.

Το  μεγαλύτερο πρόβλημα με την λατρεία του αρχηγού είναι, βεβαίως, ότι αν οι μηχανισμοί επιβολής κρίνουν πως δεν την εκδηλώνεις  με  την ανάλογη  θέρμη, συνήθως χάνεις την ελευθερία σου ή και τη ζωή σου (Στάλιν, αλλά και  τα τραγικά στην Κορέα με τον πρόσφατο θάνατο  του  Κιμ Τάδε και τις εκτελέσεις λόγω ελλιπούς θρήνου)… Το άλλο, επίσης σοβαρό πρόβλημα, είναι πως ακυρώνεται ή μάλλον καταπατείται βάναυσα  όποια δημοκρατία στο κόμμα, οι δημοκρατικές διαδικασίες παύουν και επιβάλλεται η γνώμη της ηγετικής ομάδας. Οι λοιποί, δεν έχουν δικαιώματα, αφού δεν αναγνωρίζονται οι μειοψηφίες.

Ο Νίκος Ζαχαριάδης, έδρασε κατ’  εξοχήν σε τέτοια, παντελώς ανώμαλα εσωκομματικά καθεστώτα. Δεν τα δημιούργησε,  όμως τα συντήρησε και τα ανέπτυξε στο έπακρο. Τελικά, υπήρξε και ο ίδιος θύμα τους.  Ο γενικός γραμματέας που διορίστηκε από την Κομμουνιστική Διεθνή στα 1931, παύθηκε από ένα κακέκτυπό της στα 1956. Ανάλωσε την υπόλοιπη ζωή του καταγγέλλοντας το πραξικόπημα. Δεν κατάφερε τίποτα.

Το ΚΚΕ σήμερα θεωρεί πως ο «μεγάλος αρχηγός»  ήταν πρότυπο:

«Η καθαίρεση του Ν. Ζαχαριάδη από ΓΓ και το ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ στην 6η πλατιά Ολομέλεια της ΚΕ στις 11 και 12 Μάρτη του 1956, που συγκάλεσε η Επιτροπή των 6 Κομμουνιστικών Κομμάτων και στη συνέχεια η διαγραφή του στην 7η πλατιά Ολομέλεια της ΚΕ το Φλεβάρη του 1957 ήταν πράξεις άδικες.

Η κατηγορία εναντίον του, για συνεργασία με τον εχθρό, ήταν πράξη συκοφαντική, ενώ οι κατηγορίες για καλλιέργεια της προσωπολατρίας και για την εγκαθίδρυση στο ΚΚΕ ανώμαλου εσωκομματικού καθεστώτος αποτελούσαν προπέτασμα καπνού και πρόσχημα για να περάσει στην πλειοψηφία των μελών της ΚΕ και του Κόμματος η δεξιά οπορτουνιστική στροφή.»

http://www.902.gr/eidisi/politiki/23206/timi-sto-laiko-igeti-niko-zahariadi-foto#/0

….ζήτω ο Κόκκινος  Στρατός

Στην προκειμένη περίπτωση όχι ο Κόκκινος Στρατός. Ούτε όμως και ο ΕΛΑΣ, το καύχημα του εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής.  Πώς θα μπορούσε, άλλωστε, το ΚΚΕ να μιλήσει για τον στρατό των ανταρτών που είχε τον Αρη Βελουχιώτη επικεφαλής; Αυτόν που αποκήρυξαν και στην ουσία ουδέποτε κατόπιν αποκατέστησαν;  Αρα;

Ζήτω ο ΔΣΕ. Ο Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας. Ο οποίος κατά το ΚΚΕ υπήρξε «η κορυφαία εκδήλωση της ταξικής πάλης στην Ελλάδα κατά τον 20ό αιώνα». Μένουν ακόμα με «το όπλο παρά πόδα» όπως διέταξε ο Ζαχαριάδης; Δεν διδάχθηκαν τίποτα;

…ζήτω κι ο Ζαχαριάδης, ο μεγάλος αρχηγός

Να μη τα πολυλογούμε. Ο ήρωας Ζαχαριάδης, κατά το ΚΚΕ που τον αποκατέστησε «στη θέση του στη θέση του Γενικού Γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής» (Δημήτρης Κουτσούμπας)  τιμά  «την αταλάντευτη στάση και αφοσίωσή του σε οποιεσδήποτε συνθήκες, στην υπόθεση της εργατικής τάξης, στον προλεταριακό διεθνισμό, στην πάλη για την κοινωνική απελευθέρωση, το σοσιαλισμό.»

Από όλο το αφιέρωμα του «Ριζοσπάστη»  της 28ης Ιουλίου 2013 (εδώ http://www.rizospastis.gr/page.do?publDate=28/7/2013&id=14683&pageNo=10&direction=1 και εδώ http://www.rizospastis.gr/page.do?publDate=28/7/2013&id=14683&pageNo=11&direction=1 ) προκύπτει ότι  για το ΚΚΕ ο Νίκος Ζαχαριάδης δεν αυτοκτόνησε. Πουθενά σε όλα τα αφιερώματα για την σημερινή επέτειο αυτοκτονίας του, δεν θα βρει κανείς τη συγκεκριμένη λέξη. Ούτε καν στη σημερινή δήλωση του Δημήτρη Κουτσούμπα, που μιλά για «τραγικό θάνατο»

Ως φαίνεται, οι επαναστάτες δεν επιτρέπεται να αυτοκτονούν. Αλλωστε, ο Ζαχαριάδης «ζει» και κρύβεται στα στοιχειωμένα αρχεία στα υπόγεια του Περισσού, κλειστά για την ιστορική έρευνα…. Φυσικά και δεν πρόκειται το κόμμα να βγάλει το παραμικρό -συμπέρασμα. Δεν το συμφέρει. Και ως γνωστόν «αλήθεια είναι ό,τι συμφέρει  το κόμμα. Αχ βρε Χαρίλαε, Λουλέ, και οι λοιποί…

Advertisements

5 responses

  1. Αγαπητέ Τζαμοσπάστη στο ερώτημα που θέτεις δεν έχω απάντηση και πολύ θα ήθελα να ακούσω από κάποιον επαΐοντα μια υπεύθυνη γνώμη. Απλά σημειώνω ότι στη Γερμανία κάθε άλλο παρά υπήρξε αντίσταση στους Ναζί. Αυτό εξ’ άλλου είναι και το κόμπλεξ των σημερινών προοδευτικών γερμανών.

  2. Μια απορία που με βαζανίζει απο καιρό και δεν έχω πάρει απάντηση απο κανένα ακραιφνή οπαδό του Ζαχαριάδη και του κκε.
    Πως είναι δυνατόν να επέζησε ο Ζαχαριάδης του Νταχάου,όντας αρχηγός κομμουνιστικού κόμματος σε χώρα μάλιστα με την μεγαλύτερη αντίσταση κατά των ναζί κατακτητών,όταν απλοί πολίτες χωρίς τίτλους και αντιστασιακή δράση,έγιναν τροφή στα κρεματόρια?
    Πως ο Ζαχαριάδης επέστρεψε όχι σκελετωμένος αλλά ροδοκκόκινος και υγειέστατος και μάλιστα με αεροπλάνο που του διέθεσε η Μ.Βρετανία,η οποία την ίδια στιγμή ετοιμαζόταν να μακελλέψει τους αγωνιστές της Εθνικής Αντιστασης και τον ελληνικό λαό?.Χωρίς να υπονοώ τίποτα,θα ήθελα μια απάντηση επ’αυτού,από όποιον γνωρίζει κάτι περισσότερο απο τα γνωστά λιβανίσματα και ψέμματα του περισσού.

  3. Και το πως και το γιατι δημιουργουνται ανωμαλες εσωκομματικες καταστασεις ειναι θεμα συζητησης μεταξυ κομμουνιστων. Σ’ αυτη την συζητηση οι αντικομμουνιστες του Περισσου δεν εχουν θεση

  4. Το ότι η σημερινή ηγεσία του Περισσού αποκαθιστά τον Ζαχαριάδη είναι, σε τελευταία ανάλυση, συκοφαντική δυσφήμηση του Ζαχαριάδη. Οι αντικομμουνιστές του Περισσού χρησιμοποιούν τον νεκρό γραμματέα του ΚΚΕ σαν άλλοθι προκειμένου να κρύψουν την αντιλαϊκή τους πολιτική και την πλήρη τους ένταξη και εξυπηρέτηση του συστήματος.

    ΜΟΝΟ ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΟΦΑΝΘΕΙ ΓΙΑ ΠΡΑΞΕΙΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ Ή ΠΑΡΑΛΕΙΨΕΙΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΩΝ όπως ήταν ο Νίκος Ζαχαριάδης.