«Το ΚΚΕ κάνει λάθη τραγικά και δυστυχώς δεν ακούει»

Standard

 

Δεν είναι μόνον
ο κομμουνισμός
στη γη,
στα κάθιδρα εργοστάσια εκείνα.
Είναι και μέσ’ στο σπίτι,
στο τραπεζάκι μπρος,
στις σχέσεις,
στη φαμίλια,
στην καθημερινή ρουτίνα.

(Βλαδίμηρος Μαγιακόφσκι, «Ξελασπώστε το μέλλον»)

Εκούσια ή όχι , όταν επικεντρώνεις στην απόλυση του Νίκου Μπογιόπουλου, κάνεις κακό

στην αριστερά κι ας υποστηρίζεις, πως είσαι αριστερός.

Γενικά, αλλά και ειδικά, μιλάω.

Εμένα δεν μου χρειάστηκε η απόλυση του Νίκου, για να μιλήσω για ένα ΚΚΕ, που άλλα λέει κι άλλα κάνει.

Πολλοί συνάδελφοι έχασαν τη δουλειά τους από 902 και Ριζοσπάστη. Το πρόβλημα είναι για όλους.

Είναι απλήρωτοι.

Οι οικογένειες τους υποφέρουν…

Το να ειδικεύεις στον Μπογιόπουλο, βλάπτει, πρώτα από όλα, εσένα, που το πράττεις.

Το ΚΚΕ κάνει λάθη τραγικά και δυστυχώς δεν ακούει.

ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΝΟΥΝ;

ΠΟΙΟΙ ΗΓΟΥΝΤΑΙ ΚΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΥΝ;

ΠΟΙΟΙ ΤΟ ΣΥΡΡΙΚΝΩΝΟΥΝ;

ΕΚΕΙ, ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΘΕΜΑ.

Γιατί, το ΚΚΕ καταργεί τις ΣΣΕ, για τις οποίες εκτός σωματείων στα ΜΜΕ αλλά και υποκριτικά εντός, δίνει μάχες;;;

Διγλωσσία.

Κάτι υπάρχει όμως πίσω από τα κεφαλαία γράμματα.

Σταματήστε το τροπάρι Μπογιόπουλου ,για να δούμε όλοι τι πραγματικά κρύβεται από πίσω..

Από την Πόπη Χριστοδουλίδου στο Facebook.

****************

Αν είσαι ΚΚΕ, κατά δήλωσίν σου ΤΟ κόμμα της εργατικής τάξης, φροντίζεις να είσαι τύπος και υπογραμμός σε όσα ορίζει ο νόμος υπέρ των εργατών: στην τήρηση των συλλογικών συμβάσεων και στον σεβασμό των δικαιωμάτων τους.

Από το 2009 –για να σταθούμε μονάχα στα πρόσφατα- έχουν ξεκινήσει στον «Ριζοσπάστη» οι παραβιάσεις των συλλογικών συμβάσεων, με μικρότερες αυξήσεις από όσες πραγματικά δόθηκαν στον κλάδο. Συνεχίστηκαν με το να μην πληρώνονται κυριακάτικα και υπερωρίες για τους εσωτερικούς συντάκτες, και με το να μη χορηγούνται όλες οι καλοκαιρινές άδειες.

Εφτασαν σύντομα στις καθυστερήσεις πληρωμών δεδουλευμένων, που σήμερα μετράνε σωρευτικά τους 10 μήνες. Και τώρα πια, ήρθαν και οι «κομματικές» συμβάσεις των 800 ευρώ μικτά.

Οσες σοφιστείες και αν επιστρατευθούν από την ηγεσία και διαρρεύσουν προς τα μπλογκ των οπαδών (τα μέλη δεν επιτρέπεται να ασχολούνται με τα socialmediaκαθότι τους παρακολουθούν- κκεδίστικη εκδοχή του «μας ψεκάζουν») είναι καταφανές πως το ΚΚΕ που κόπτεται για τα δικαιώματα των εργαζομένων τα παραβιάζει μονομερώς. Στη λογική των «θυσιών» επιβάλλει στα μέλη του να εργάζονται σε καθεστώς επαναστατικής γυμναστικής: όπου τοποθετηθεί ο καθείς και με όσα λεφτά θέλει το κόμμα. Μόνο το όπλο παρά πόδα δεν έχουν διαταχθεί ακόμα να έχουν. (Εξ άλλου, ο Ζαχαριάδης ζει…)

Τα μέλη του ΚΚΕ που εργάζονται στον «Ριζοσπάστη» φέρουν ακέραιη ευθύνη για όσα επέτρεψαν να γίνουν στην εφημερίδα. Στη μεγάλη, ιστορική εφημερίδα που φυλλοροεί από όλες τις απόψεις. Ευθύνονται επίσης διότι δεν θέλησαν ποτέ να σηκώσουν κεφάλι και να ζητήσουν- όπως ήθελαν τα μη κομματικά μέλη- την παρέμβαση του σωματείου. Να θέσουν την παραπαίουσα, συμβιβασμένη, πλην, μοναδική θεσμική δύναμη, προ των ευθυνών της, αλλά να μην απεμπολήσουν δικαιώματα που κερδήθηκαν με αγώνες κομμουνιστών.

Ας μην αρχίσουν τώρα τα τροπάρια περί του Μπελογιάννη, του Πλουμπίδη, του Καραγιώργη και όλων αυτών που δεν ζήτησαν ποτέ συλλογικές συμβάσεις από το κόμμα. Αποτελούν γελοιότητες. Αυτό το παράδειγμα έδωσαν τόσοι και τόσοι νεκροί; Δεν θυσιάστηκαν, ανάμεσα στα άλλα, και για Δικαιοσύνη; Οι τρεις, όπως και δεκάδες χιλιάδες τρεις, δεν έδωσαν τη ζωή τους για να καταπατώνται μέσα στο ίδιο τους το κόμμα στοιχειώδη δικαιώματα των εργαζομένων, των συντρόφων με τους οποίους, υποτίθεται, η κομματική ηγεσία ονειρεύεται  έναν άλλο, καλύτερο κόσμο. Πώς μπορείς να ονειρεύεσαι  άλλη ζωή, όταν συμπεριφέρεσαι σαν τον κοινό στυγνό εργοδότη στους εργαζόμενους για σένα; Υπενθυμίζω: δεν είναι μόνο τα 800μικτά από εδώ και μπρος- άντε και στα 200 του Τζάμπο- είναι και τα χρεωστούμενα 10 μηνών.

Οσο για τον ίδιο τον Νίκο Μπογιόπουλο, που ποτέ δεν έγραψε κάτι για να υπερασπιστεί τους σχεδόν 30 απολυμένους συναδέλφους του, ας κάνει, επιτέλους, μια τοποθέτηση. Η σιγή δεν φέρει «κόσμον». Δίνει άλλοθι στις  ηγεσίες να απεργαστούν κι άλλα δεινά. Δεν είναι ώρες για καλά παιδιά. Είναι καιροί για να παίρνουμε θέση.

Αντί επιλόγου, κι άλλοι στίχοι από τον Μαγιακόφσκι. Πριν τον κόψουν κι αυτόν ως αντικομματικό:

«Πόλεμος
δεν είναι μόνο, όπως θαρρείς εσύ,
να λες ναι, ναι,
στα μέτωπα
με βολές πολυβόλου.
Της φαμίλιας,
του σπιτικού,
η επίθεση,
για μας μικρότερη απειλή
δεν είναι διόλου.»

Advertisements

About admin

neyrospastis@hotmail.gr

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.