Monthly Archives: Μαΐου 2013

Ανακοίνωση τής Λέσχης Γελοιογράφων για την απόλυση τού Βασίλη Παπαγεωργίου

Standard

Θύμα των συνεχιζόμενων απολύσεων στο Ριζοσπάστη και ο συνάδελφος σκιτσογράφος Βασίλης Παπαγεωργίου, ο οποίος παρέμεινε αισίως 20 χρόνια στο συγκεκριμένο έντυπο. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο συνάδελφος, αν και ήταν εξωκομματικός, υπηρέτησε με συνέπεια την εφημερίδα και με το σκίτσο του κατόρθωνε να σχολιάζει καυστικά και επιτυχημένα την επικαιρότητα παρά την ύπαρξη ενός συγκεκριμένου και στενού ιδεολογικού πλαισίου.
0 Συνάδελφος καταγγέλλει ότι η διεύθυνση της εφημερίδας “παραμένει συνεπής και στοχοπροσηλωμένη στην πολιτική των απολύσεων που ξεκίνησε το Δεκέμβριο 2012 επιδεικνύοντας θαυμαστή ιδεολογική ασυνέπεια και εντυπωσιακή απόκλιση ανάμεσα στα λόγια και τις πράξεις”.

Αθήνα 31/5/2013
Λέσχη Ελλήνων Γελοιογράφων

Νέο κύμα απολύσεων στον «Ριζοσπάστη»

Standard
neurospastis_200513_smallΝέο κύμα απολύσεων ανακοινώθηκε πριν λίγο (30/5/2013, 5.30 μμ) στο «Ριζοσπάστη». Το «ήρθε η σειρά σου» το άκουσαν η Χριστίνα Μαυροπούλου (διεθνές ρεπορτάζ), ο Βασίλης Παπαγεωργίου (σκιτσογράφος) και ο Γιώργος Φλωράτος (ρεπορτάζ υπουργείου Ανάπτυξης). Και η νέα ηγεσία του ΚΚΕ συνεχίζει να λειτουργεί σαν στυγνός εργδότης που απολύει – αποκεφαλίζει όποιον διεκδικεί τα εργασιακά του δικαιώματα. Ετσι λοιπόν από τους 5 δημοσιογράφους που έκαναν χρήση ένδικων μέσων για να διεκδικήσουν τα δεδουλευμένα 7 μηνών έχουν ήδη απολυθεί και οι 5. Από τους 14 δημοσιογράγους που «τόλμησαν» να ζητήσουν τη στήριξη του σωματείου τους, της ΕΣΗΕΑ, ήδη έχουν απολυθεί 8 και αναμένεται συνέχεια τους επόμενους μήνες. Σημειώνεται ότι από τους 83 δημοσιογράφους που δούλευαν στο Ριζοσπάστη (44 μέλη του ΚΚΕ και 39 μη μέλη) έως το Δεκέμβρη του 2012 έχουν απολυθεί 20 (ανάμεσα τους 5 μέλη) με στόχο να μείνουν 30-40 οι πλέον αρεστοί και υποτακτικοί στην κομματική ηγεσία.
Στόχος της εκκαθάρισης που γίνεται είναι να απολυθούν όσοι δεν είναι μέλη του ΚΚΕ και από αυτούς που είναι μέλη οι μη αρεστοί στη ηγεσία του Περισσού και κυρίως όσοι εξέφρασαν μια διαφορεική άποψη στο πλαίσιο του προσυνεδριακού διαλόγου του 19ου Συνεδρίου του ΚΚΕ που έγινε πρόσφατη. Η ηγεσία του Περισσού παραδίδει μαθήματα προς όλους τους εργοδότες για την πιο αποτελεσματική εφαρμογή της μνημονιακής πολιτικής, της πολιτικής καθυπόταξης και εξόντωσης των εργαζομένων με πρόσχημα την καπιταλιστική κρίση. Οι εμφανείς επιχειρήσεις του ΚΚΕ Ριζοσπάστης, 902 και Τυποεκδοτική, έχουν εξελιχθεί σε ένα πιλοτικό εργαστήρι εφαρμογής των νέων εργασιακών σχέσεων, ώστε στο τέλος να μείνουν μόνο όσοι θα πληρώνονται με τον κατώτερο μισθό των 500 ευρώ, ενώ ήδη στην Τυποεκδοτική και στο πόρταλ του 902 γίνονται προσλήψεις νέων κάτω των 25 ετών με μισθό 400 ευρώ!

(από το faceebook του Κυριάκου Ζηλάκου)

Δυστυχώς, όπως όλα δείχνουν,  ακόμη κι ο ραδιοφωνικός 902 δεν εξαιρείται από τίποτα

 

Το σκίτσο είναι του Κώστα Κουφογιώργου

Καληνύχτα Κεμάλ, αυτός ο κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ

Standard

 

Ούτε και θυμάμαι πόσες φορές τραγούδησα σιγανά, δυνατά, από μέσα μου, στην παρέα, στα δύσκολα, στα εύκολα, με δάκρυα, με χαμόγελα, με έμφαση, με πάθος,  με γλύκα τον «Κεμάλ»  του Μάνου Χατζιδάκι και του Νίκου Γκάτσου. Επειδή έτσι είναι το αληθινό  έργο τέχνης:  Ταιριάζει παντού και χωρά πάντα στην καρδιά μας.

Ποίημα- κι όχι απλά στιχάκια- με δύναμη, με βαθειά νοήματα, ο Κεμάλ βαδίζει μαζί μας  στην πικρή ζωή, συνεισφέροντας τη δική του αθωότητα, τη δική του φλόγα. Γυρεύει να τα βάλει με τα θεριά,  με τους δυνατούς. Δεν τα καταφέρνει. Δεν θα τα κατάφερνε εξαρχής. Τι λέει ο ποιητής; «νόμισε ότι μπορεί να αλλάξει τον κόσμο». Ωστόσο, συγκινητικά ωραίος, ο νεαρός Κεμάλ δίνει τον μεγάλο αγώνα της ζωής του. Κι εσείς οι μεγάλοι, σωπάστε πια, έχει δικαίωμα να ελπίζει, να παλεύει, να ονειρεύεται. Τη δική του ζωή προσφέρει. Το δικό του όραμα  ακολουθεί.  Ας χάσει. Εκείνος βάζει τα πάντα. Εσείς; Εμείς;

Πόλεμος στο Ιράκ, κι ο Κεμάλ διπλώνεται και ξετυλίγεται διαρκώς μέσα  μου, να ξορκίσουμε το κακό με την τέχνη. Δεν ξορκίζεται. Στρατιώτες, άμαχοι, οικογένειες, μικρά παιδιά ανάμεσα  τους, πεθαίνουν ολοένα. Εικόνες σκληρές, από έναν ακόμη πόλεμο  που συνηθίσαμε να παρακολουθούμε από τον καναπέ δίκην τηλεοπτικού σώου. Ο Κεμάλ μου θυμίζει πως αυτός ο κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ, εκτός αν προσπαθήσω ειλικρινά κι εγώ, όπως όλοι μας. «Για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή», το  αντίβαρο του Ελύτη είναι το μόνο που μπορεί ν δώσει μιαν άλλη προοπτική. Η ιστορία του νεαρού πρίγκιπα της ανατολής, με μεταφέρει στους δρόμους της Βαβυλώνας, της Ουρ, των αρχαίων πρωτευουσών της ανατολής. «Κείνοι που επράξαν το κακό» πρέπει να πληρώσουν. Ας είναι κι οι πλανητάρχες, οι επικυρίαρχοι.

Αλλά πικρές οι βουλές του Αλλάχ/ και σκοτεινές οι ψυχές των ανθρώπων:

via The Press Project

«Γονιός ήρθε στο σχολείο να διαμαρτυρηθεί στη διεθύντρια επειδή δίδαξα στα παιδιά (Ε’ δημοτικού) τον Κεμάλ του Χατζιδάκι στο μάθημα της μουσικής κατηγορώντας με για ισλαμική προπαγάνδα. Αντίδραση διευθύντριας? Μπήκε στην τάξη και μάζεψε από τα παιδιά τις φωτοτυπίες που είχα μοιράσει. Έπειτα με κάλεσε στο γραφείο της και αφού δήλωσε απογοητευμένη από τη δουλειά μου, μου ανέλυσε για ποιους λόγους στο δημοτικό μόνο μας μέλημα οφείλει να είναι να μαθαίνουμε στα παιδιά να αγαπούν την πατρίδα και να τονώνουμε το εθνικό τους φρόνημα.

Αν σας έχει συμβεί κάτι αντίστοιχο (απευθύνομαι στους εκπαιδευτικούς φίλους) θα ήθελα να επικοινωνήσετε μαζί μου, γιατί θεωρώ πως τα πράγματα έχουν ξεφύγει και κάπως πρέπει να αντιδράσουμε, έστω σε επίπεδο δημοσιοποίησης αυτών των φαινομένων. Δεν είναι δυνατόν το έργο των εκπαιδευτικών και ιδίως των καλλιτεχνικών μαθημάτων να υφίσταται λογοκρισία, ούτε τα φαινόμενα φανατισμού που μας έχουν παγώσει το αίμα να τα βλέπουμε να τρυπώνουν στα σχολεία με τις ευλογίες των διευθυντών και των ανωτέρων τους.

Το mail μου: ft_xia@yahoo.gr»

Καληνύχτα…

Ακούστε την ιστορία του Κεμάλ
ενός νεαρού πρίγκιπα, της ανατολής
απόγονου του Σεβάχ του θαλασσινού,
που νόμισε ότι μπορεί να αλλάξει τον κόσμο.
αλλά πικρές οι βουλές του Αλλάχ
και σκοτεινές οι ψυχές των ανθρώπων.

Στης Ανατολής τα μέρη μια φορά και ένα καιρό
ήταν άδειο το κεμέρι, μουχλιασμένο το νερό
στη Μοσσούλη, τη Βασσόρα, στην παλιά τη χουρμαδιά
πικραμένα κλαίνε τώρα της ερήμου τα παιδιά.

Κι ένας νέος από σόι και γενιά βασιλική
αγροικάει το μοιρολόι και τραβάει κατά εκεί.
τον κοιτάν οι Βεδουίνοι με ματιά λυπητερή
κι όρκο στον Αλλάχ τους δίνει, πως θ’ αλλάξουν οι καιροί.

Σαν ακούσαν οι αρχόντοι του παιδιού την αφοβιά
ξεκινάν με λύκου δόντι και με λιονταριού προβιά
απ’ τον Τίγρη στον Ευφράτη, απ’ τη γη στον ουρανό
κυνηγάν τον αποστάτη να τον πιάσουν ζωντανό.

Πέφτουν πάνω του τα στίφη, σαν ακράτητα σκυλιά
και τον πάνε στο χαλίφη να του βάλει την θηλιά
μαύρο μέλι μαύρο γάλα ήπιε εκείνο το πρωί
πριν αφήσει στην κρεμάλα τη στερνή του την πνοή.

Με δύο γέρικες καμήλες μ’ ένα κόκκινο φαρί
στου παράδεισου τις πύλες ο προφήτης καρτερεί.
πάνε τώρα χέρι χέρι κι είναι γύρω συννεφιά
μα της Δαμασκού τ’ αστέρι τους κρατούσε συντροφιά.

Σ’ ένα μήνα σ’ ένα χρόνο βλέπουν μπρος τους τον Αλλάχ
που από τον ψηλό του θρόνο λέει στον άμυαλο Σεβάχ:
«νικημένο μου ξεφτέρι δεν αλλάζουν οι καιροί,
με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί»

Καληνύχτα Κεμάλ, αυτός ο κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ
Καληνύχτα…

902 TV «το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου»

Standard

Το Νοέμβριο του 2010 η διοίκηση της επιχείρησης ανακοινώνει στους εργαζόμενους ότι αντιμετωπίζει οικονομικό πρόβλημα. Έστι προχωρά σε «αναγκαστικές» απολύσεις με «μόνα κριτήρια» κοινωνικά και επαγγελματικά.

Διότι όπως έλεγαν σκοπός τους ήταν να διασώσουν πάση θυσία το σταθμό και να μη πληγούν εργαζόμενοι που είχαν άμμεση ανάγκη εργασίας.

Η δικαιολογία ήταν ότι έκλεισαν οι κάνουλες της κρατικής επιχορήγησης.

Έχει μια αξία να αναφερθεί ότι αυτές οι ανακοινώσεις έγιναν στους εργαζόμενους τμηματικά και κατά τη διάρκεια δύο ημερών. Αποδείχθηκε ότι είναι μια αποτελεσματική πρακτική που προτείνεται και στις καπιταλιστικές επιχειρήσεις να την αντιγράψουν.

Στη πράξη τώρα, απολύθηκαν άτομα με οικογενειακές και άλλες υποχρεώσεις. Αυτοί όμως ήταν τυχεροί μέσα στην ατυχία τους, διότι μπορεί μεν να απολύθηκαν αλλά έλαβαν πλήρη εξόφληση των δεδουλευμένων τους και ολόκληρη την αποζημίωση τους.

Οι εναπομείναντες «τυχεροί» εργαζόμενοι συνέχιζαν κανονικά την παροχή των υπηρεσιών τους, μόνο που κάτι είχε αλλάξει πια στο σταθμό.

Υπήρχε κλίμα ανασφάλειας καθώς κάθε μήνα γίνονταν απολύσεις και κανείς δεν ήξερε τι του ξημέρωνε η επόμενη μέρα. Λόγω  της  συνεχόμενης προεκλογικής περιόδου αλλά και του μειωμένου  προσωπικού, ο φόρτος εργασίας διπλασιάστηκε. Αλλά το χειρότερο από όλα ήταν η παύση πληρωμών. Στην αρχή δύο μήνες που έγιναν τέσσερις που φτάσαν τους έξι και σε πολλούς κατέληξε να είναι ένας ολόκληρος χρόνος χωρίς μισθό. Φυσικά ούτε λόγος δεν γίνονταν για τις υπερωρίες τα βραδινά και τις αργίες.

Στις επανειλημμένες εκκλήσεις  των εργαζόμενων η απάντηση ήταν «δεν έχουμε αλλά μη φοβάστε δεν θα τα χάσετε». Τα μέλη του κόμματος είτε ως εργαζόμενοι είτε ως διοίκηση τηρούσαν «σιγή ιχθύος».

Κάπως έτσι πέρασαν δύο χρονιές εργασιακής ομηρίας στο τηλεοπτικό σταθμό του ΚΚΕ. Οι εργαζόμενοι προκειμένου να ανταπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους κατέφυγαν σε δανεισμό από της τράπεζες με την ελπίδα ότι το ΚΚΕ δεν τους κοροϊδεύε και θα ξεχρέωναν μόλις εξοφλούνταν.

Το Σεπτέμβριο του 2012 αφού έχουν τελειώσει οι εκλογικές μάχες και εν μέσω φεστιβάλ ΚΝΕ αποφασίζουν να κλείσουν το κανάλι. Όπερ και εγένετο.

Τους δύο επόμενους μήνες απολύουν και τους εναπομείναντες μη κομματικούς εργαζόμενους. Από τότε τους χρωστάνε όχι μόνο τα δεουλευμένα, τις υπερωρίες, τα βραδινά και τις αργίες αλλά ακόμη και τις δόσεις της αποζημιώσης.

Οι δόσεις της αποζημίωσης δίνονται μόνο παράλληλα με κάποιες κινήσεις των απολυμένων.

Όταν καταθέτουν αγωγή, όταν κάνουν καταγγελεία στο ΣΕΠΕ, το κόμμα τότε μέσα σε λίγες ώρες βρίσκει λεφτά για να τους πετάξει μερικά ψίχουλα.

Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι δεκαοχτώ ώρες πριν τη συζήτηση της αγωγής στις 23 Απρίλη η διοίκηση του 902 έκανε πρόταση στους απολυμένους να τους εξοφλήσει μισθούς και αποζημίωση σε δύο μέρες αρκεί να παραιτούνταν από τις υπόλοιπες αξιώσεις τους. Αντίο υπερωρίες, αντίο βραδινά, αντίο αργίες. Με δεδομένη την παραγωγή του σταθμού και το πλήθος των εργαζόμενων, το ΚΚΕ ζητά από τους πρωην υπαλλήλους του να παραιτηθούν από τις  μισές αποδοχές τους.

Αυτή τη στιγμή ο 902 TV εκπέμπει κανονικά και ψηφιακά. Πάντα ταγμένος στο πλευρό του εργάτη δίνει από το μετερίζι του τη μάχη για την ανατροπή του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος που στερεί από τον εργαζόμενο την αξιοπρεπή του διαβίωση.

Οι απολυμένοι του 902 στηρίζουν των αγώνα του ΚΚΕ για την διασφάλιση των κατακτήσεων της εργατικής τάξης ελπίζοντας ότι και ο δικός τους εργοδότης θα τους εξοφλήσει τον κόπο τους. Δηλώνουν δε, αποφασισμένοι να παλέψουν για αυτό με όποιο τρόπο και μέσο το ΚΚΕ τους έμαθε να κάνουν.

«Το κόλπο είναι στημένο και στα μέτρα τους»

Standard
Του Γιώργου Μιχαηλάρη
 
 
Τακτικές «καρμπόν» που μοιάζουν σαν τις σταγόνες του νερού δείχνοντας πως ακριβώς έχουν στήσει το παιχνίδι εδώ και καιρό, χρησιμοποιούν όλοι οι εκδότες των εφημερίδων χτυπώντας ανελέητα χωρίς ενδοιασμούς τους ανυπεράσπιστους δημοσιογράφους – εργαζόμενους τους. Γνωρίζοντας ότι το συνδικαλιστικό τους όργανο η ΕΣΗΕΑ είναι απρόθυμη, ανίκανη, αδύναμη συνειδητά και ασυνείδητα να τους υπερασπιστεί έχουν εξαπολύσει  άγρια επίθεση που σε κάθε μέσο έχει ακριβώς τα ίδια χαρακτηριστικά. Απλήρωτοι δημοσιογράφοι από 2 μήνες έως και ολόκληρο χρόνο, απολύσεις, υπογραφές ατομικών συμβάσεων, βάζουν λουκέτα και παρατάνε τους εργαζόμενους στη μοίρα τους κ.α.. Αντίσταση; ΚΑΜΙΑ. Βρίσκονται όλοι στο έλεος των εκδοτών που φορτώνουν στις πλάτες των εργαζόμενων όλη τη κρίση και χωρίς ενδοιασμούς ετοιμάζουν το έδαφος για μια νέα φτηνή δημοσιογραφία σε όλα τα επίπεδα που δε θα προσφέρει τίποτα πέραν από το να συνεχίσουν να υπάρχουν κάποια μέσα για να κάνουν τα δικά τους παιχνίδια τα αφεντικά.
Διαμορφώνουν το νέο τοπίο των ΜΜΕ για το επόμενο διάστημα που θα έρθει να συνδράμει στις εκάστοτε κυβερνητικές πολιτικές που οδηγούν εδώ και καιρό τη χώρα σε μια σύγχρονη αποικία. Και στη σημερινή μνημονιακή προπαγάνδα θα πάρει σιγά – σιγά τη θέση της μια αποστειρωμένη δημοσιογραφία όπου οι τίποτα δε θα φιλτράρεται, δε θα ελέγχεται, δε θα ψάχνεται, δε θα ερευνάται, απλά θα γράφεται, θα λέγεται, θα προβάλλεται.
Και είναι δείγμα για όποιον θέλει να αντιληφθεί τι  ακριβώς θα γίνει στα αστικά ΜΜΕ το πώς έχει δράσει όλο αυτό διάστημα και το πώς θα οργανώσει το όλο σκηνικό τα όσα έγιναν στην εφημερίδα του Περισσού το «Ριζοσπάστη». Δεν είναι τυχαίο ότι εκεί έγιναν οι πρώτες μειώσεις μισθών έστω κι αν βαπτίστηκαν ως οικονομική ενίσχυση των κομματικών μελών – δημοσιογράφων στο κόμμα. Εκεί ήταν που ξεκίνησε το «φαινόμενο» να αφήνουν απλήρωτους τους εργαζόμενους για 2,3,4,5,6,7 μήνες και στη συνέχεια να τους ανακοινώνουν μαζικές απολύσεις οι οποίες συνεχίζονται μέχρι και σήμερα. Ουσιαστικά επιδοτούν τις απολύσεις με τους μισθούς των υπολοίπων εργαζόμενων. Και όταν ολοκληρωθεί το έγκλημα φυσικά τα καινούρια γραφεία της εφημερίδας δε θα μείνουν άδεια. Υπάρχουν πολλοί νέοι σύντροφοι που θα τα γεμίσουν «εθελοντικά» ή με ένα μικρό βοήθημα των 300 ευρώ γράφοντας παπαγαλίστικα κομματικά τσιτάτα! Για να μη μιλήσουμε για τον τηλεοπτικό 902 που αργά η γρήγορα και μετά τα άνοιξε – κλείσε θα έρθει η πώληση του, Μπορεί να «στράβωσε» αλλά θα ολοκληρωθεί μόλις τελειώσουν τα διαδικαστικά και θα σημάνει την αρχή ευρύτερων ανακατατάξεων στο τηλεοπτικό τοπίο  με δεδομένη την θέληση νέων επιχειρηματιών να εισχωρήσουν σε αυτό αλλά και του ΣΥΡΙΖΑ να αποκτήσει τηλεοπτική φωνή.
Και το ερώτημα που μπαίνει είναι τι θα κάνουν οι εργαζόμενοι στα ΜΜΕ μπροστά σε όλη αυτή τη καλοσχεδιασμένη επίθεση που δέχονται; Ηδη έχει φανεί και μπροστά στις εκλογές της ΕΣΗΕΑ ότι τα συνδικαλιστικά κομπρεμί δίνουν και παίρνουν προκειμένου να μη αλλάξει η κατάσταση και να συνεχίσουν οι ίδιοι εκπρόσωποι να χειρίζονται το παιχνίδι που τον μόνο που εξυπηρετεί είναι φυσικά τους εκδότες μικρούς ή μεγάλους, αριστερούς ή δεξιούς.